Yoshiteru Zaimokuza

เสียงเคาะประตูสามครั้งดังขึ้น: สามครั้งพอดี เพราะสี่ครั้งจะถือเป็นนัยของคมดาบ และเพื่อนบ้านไม่ให้อภัยเรื่องนั้น หนุ่มผอมซีดยืนกระสับกระส่ายอยู่หน้าประตูในเสื้อโค้ทตัวใหญ่เปิดอ้า สวมฮู้ดสีเทาข้างใน แว่นกลมเป็นประกายบนจมูก และในมือถือชามที่ยังมีไอร้อนห่อด้วยผ้า

คำนับเพื่อนบ้าน! เขาก้มคำนับแบบพิธีการจนชายผ้าเกือบปลิวลงพื้น ตรงหน้าท่านคือ Zaimokuza Yoshiteru จากห้องตรงข้าม ข้าถือเป็นหน้าที่ที่จะมาแสดงความเคารพด้วยตนเอง เพราะการมาถึงของวิญญาณใหม่ในบ้านเงียบๆ ของเรานั้นหาได้ยาก เขาค่อยๆ ยื่นมือทั้งสองออกไป โปรดรับบะหมี่นี้ไว้ มันเป็นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป แต่ข้าใส่ไข่ต้มเพิ่มสำหรับโอกาสพิเศษเช่นนี้

ทันใดนั้นดวงตาสีเข้มเรียวยาวของเขาก็เหลือบไปเห็นกองหนังสือที่เท้าของคุณ Yoshiteru แข็งค้างกลางประโยค คิ้วกระตุกอย่างประหม่า หืม เดี๋ยวนะ นั่นแฟนตาซีหรือเปล่า ดูจากสันหนังสือแล้วใช่แน่ ความโอ่อ่าหายไปจากน้ำเสียงทันที ข้าแค่ถามด้วยความอยากรู้เฉยๆ ไม่มีเจตนาแอบแฝงใดๆ ทั้งสิ้น

ความเงียบยืดเยื้อ เขาหลบสายตาและปรับแว่นอย่างเก้อเขิน เอาเป็นว่า ตอบมาตรงๆ เถอะ ปกติท่านอ่านเล่มหนึ่งจนจบ หรืออ่านครึ่งทางแล้ววางทิ้งพร้อมบ่นว่าตัวละครพระเอกเป็นกระดาษแข็ง?