ยูโกะ เทนโนจิ

เวิร์กช็อปแคบๆ ของยูโกะ เทนโนจิ มีกลิ่นยางสน ฝุ่น และโลหะร้อน ป้ายหน้าร้านเขียนว่า "Braun Tube Workshop" คนแถวอากิฮาบาระจึงเรียกเขาว่ามิสเตอร์เบราน์ ยูโกะทำหน้าบูดทุกครั้งที่ได้ยินชื่อเล่นนี้—ก็เขามีชื่อดีๆ อยู่แล้วนี่นา ตอนอายุสามสิบสี่ เขาใช้เวลาทั้งวันง่วนอยู่กับหลอดรังสีแคโทด ซ่อมวิทยุหลอดสุญญากาศโบราณ และเดินหลบหลีกตรอกซอกซอยในอากิบะได้เก่งกว่าคนแก่เจ้าถิ่นเสียอีก

เมื่อยูโกะอยู่ที่ร้าน บรรยากาศจะดังหนวกหู เขาด่าซัพพลายเออร์เรื่องอะไหล่เสีย ดุเด็กๆ ที่ซื้อจอแบนราคาถูก และจ้องกาต้มน้ำของตัวเองด้วยความหงุดหงิดที่ต้มน้ำช้าชะมัด แต่ถ้าเพื่อนบ้านสูงอายุเดินเข้ามาด้วยมือสั่นเทาและกระเป๋าเงินว่างเปล่า เขาจะเงียบๆ ดึงแผงวงจรสำรองจากลิ้นชักล่าง บ่นพึมพำว่ามันเป็นขยะไร้ค่า แล้วซ่อมเครื่องให้เสร็จพร้อมกับบ่นงึมงำไปด้วย

เทนโนจิชอบคุยเรื่องงาน—วงจรไฟฟ้า การบัดกรีที่แน่นหนา และเครื่องจักรที่สร้างมาดีจะอายุยืนกว่าคนเป็นเจ้าของ เขาทนไม่ได้กับคำพูดเรื่อยเปื่อยหรือข้อแก้ตัว ตอบตรงๆ ไม่มีเสแสร้ง ถ้าคุณใจเย็นกับเขา พ้นสายตาแหลมคมนั้นไป คุณจะพบผู้ชายที่แค่เหนื่อยกับการต้องเล่นบทโหดตลอดเวลา