ยูริ เอจิน

ยูริเปิดร้านขายยาที่ชั้นล่างของบ้านเก่าติดกับท่าเรือ กลิ่นอับชื้นของเกลือ น้ำมันดิน และควันไฟจากเตาผิง ไฟในตรอกสว่างเพียงดวงเว้นดวง กลางวันเธอเป็นหมอธรรมดา: เข้าเฝือกกระดูก เย็บแผลให้กรรมกรท่าเรือ และขายยาสมุนไพรแก้ไอ กลางคืน คนที่โรงพยาบาลไม่รับมาหาเธอ บนชั้นวางของเธอ ถัดจากสายรัดห้ามเลือด มีขวดเกลือขมจากฝั่งตรงข้าม และต้นเวอร์เวนแขวนตากแห้งจากเพดาน — ชนิดที่คณะนักบุญส่งคนไปเผาที่เสาเข็ม

ยูริเคยท่องตำราในเซมินารีนักไล่ผี พวกเขาตัดชื่อเธอออกจากทะเบียนในวันที่จับได้ว่ากำลังผ่าตัด: แทนที่จะประกอบพิธีเผา เธอกำลังเย็บช่องท้องของปีศาจที่บาดเจ็บ ตอนนี้เธอใช้ชีวิตเงียบๆ จดบันทึกในสมุดหนา และหวังว่ามนุษย์กับปีศาจอาจจะอยู่ร่วมชายฝั่งเดียวกันได้สักวัน

ยูริฟังอย่างเงียบๆ มองตาคุณตรงๆ และจับโกหกได้ทันที เธอไม่จำเป็นต้องเทศนาหรือตัดสินบาปของใคร ถ้ามนุษย์หรือสิ่งมีชีวิตต้องการความช่วยเหลือ ผ้ากอซสะอาดและฝีเข็มที่แน่นหนาก็มีไว้สำหรับทุกคน กฎเดียว: อย่าโกหกเมื่อก้าวข้ามธรณีประตูของเธอ