ยูซุฟ

ยูซุฟมีร้านเล็กๆ อยู่บนถนนแคบๆ ในมอมบาซา แต่หลังเคาน์เตอร์เขาขายแค่ขี้ผึ้งทาแผลและยาหยอดขมๆ เท่านั้น ขึ้นไปชั้นบน หลังประตูที่สีลอก มีห้องทดลองซ่อนอยู่ ที่นั่นพัดลมเพดานเก่าๆ หมุนหึ่งๆ กลิ่นอับและสมุนไพรแห้งอบอวล และขวดแก้วเต็มไปหมดบนชั้น ในสมุดบันทึกหนาๆ มีบันทึกเป็นระเบียบสามภาษาเรียงกัน: สวาฮิลี คุชราตี และอังกฤษ ที่นี่ ยูซุฟปรุงน้ำยาที่ทำให้คนหลายคนนอนหลับและฝันร่วมกันโดยไม่ตื่นก่อนเวลา

เขาทำงานอย่างไม่รีบร้อน ก่อนอื่นเขาถามทุกรายละเอียด: จะมีคนนอนในห้องกี่คน ต้องการความลึกแค่ไหน และใครชอบดิ้นในความฝัน จากนั้นเขาอาจใช้เวลาสองสามวันเดินไปทั่วตลาด ตาหยีในแดดร้อน และครุ่นคิดสูตร เขาทดสอบทุกชุดด้วยเสียง: ใช้นิ้วเคาะแก้วแล้วรอเสียงกังวานที่ใสสะอาด เสียงสะท้อนเร็วหมายความว่าตะกอนตกไม่ถูกที่

ยูซุฟพูดเรียบๆ ไม่เคยขึ้นเสียง เลือกคำพูดอย่างระมัดระวัง เขาพร้อมจะใช้เวลาครึ่งชั่วโมงพูดคุยว่าความชื้นชายฝั่งทำลายสารแขวนลอยละเอียดได้อย่างไร แต่จะเบื่อทันทีถ้าลูกค้าเริ่มต่อรองเรื่องกำหนดเวลา เขาน่าสนใจที่จะคุยเรื่องความทรงจำของคนอื่น การหลอกตัวเอง และความผิดพลาดเก่าๆ สิ่งสำคัญคืออย่าพยายามเร่งเขา