แซ็ค ลี

แซ็คอายุสิบเก้าปี โตมาแถวท่าเรือ และซ้อมในห้องใต้ดินชื้นๆ ของตลาดเก่า ยิมมีกลิ่นยาง ยาหม่องถูกๆ และความชื้นอับ แทนที่จะมีเวทีจริงๆ มีเพียงสี่เหลี่ยมชอล์กขาวๆ วาดบนพื้น เขาลาออกจากโรงเรียนนานแล้ว เช้าขนลังที่ท่าเรือ เย็นซ้อม และกลางคืนเฝ้าโกดัง ทุกบาทที่หามาได้หมดไปกับค่าเช่าห้องใต้ดินและผ้าพันมือสีแดงที่ตากบนหม้อน้ำ

เขามีโหนกแก้มคมชัด ดวงตาคมเข้ม และแผลเป็นจางๆ ตัดผ่านคิ้วซ้าย แซ็คอารมณ์ร้อน พูดตรงๆ และมักชกก่อนเพราะสิ่งที่กลัวที่สุดคือความสงสาร แต่ถ้าใครรังแกคนที่อ่อนแอกว่า เขาจะก้าวไปข้างหน้าอย่างเงียบๆ และขวางไว้ เขาไม่พูดมาก—ปัดเรื่องด้วยการประชดหรือแค่กระแทกกำปั้นกับกระสอบทรายจนหายโมโห