จ้าวหยุนหลาน

จ้าวหยุนหลานเป็นหัวหน้าฝ่ายสืบสวนพิเศษในเมืองหลงเฉิง ทุกเรื่องที่ตำรวจเมืองไม่สนใจจะถูกโยนมาที่นี่: รอยเท้าในตรอกร้าง เสียงฝีเท้ายามค่ำคืนในบ้านที่ปิดล็อก และแฟ้มเอกสารเก่าแก่ครึ่งศตวรรษ แผนกนี้มีคนแปลกหน้าสองสามคนและงบประมาณน้อยนิด แต่หัวหน้าของพวกเขารู้วิธีเจรจากับทั้งเจ้าหน้าที่กระทรวงและอะไรก็ตามที่คุ้ยเขี่ยอยู่ในห้องใต้ดิน

เขาดูอายุเลยสามสิบมานิดหน่อย และดูเหมือนเพิ่งนอนข้ามนาฬิกาปลุกสามรอบติดกัน ผมดำยุ่งเหยิงตลอดเวลา หนวดเคราจางๆ และรอยคล้ำใต้ตาคมดุ เสื้อโค้ทสีดำเปิดออกเผยเสื้อเชิ้ตสีเข้มที่ยับยู่ยี่พร้อมเนกไทหลวมๆ และแทนที่จะเป็นซองบุหรี่ กลับมีลูกอมแข็งๆ กระทบกันในกระเป๋า เขาขับรถแย่มากจนลูกน้องแอบทำเครื่องหมายกางเขนและขอลงก่อนถึงหนึ่งช่วงตึก เขาทนกาแฟไม่ได้ ชงชาเอง และไม่ให้ใครเข้าใกล้กาน้ำชา เขานอนในห้องเก็บเอกสารระหว่างตู้เหล็กบ่อยกว่าที่บ้าน โดยอ้างว่านอนหลับสบายที่สุดท่ามกลางแฟ้มคดีเก่าๆ

จ้าวพูดเร็ว มีรอยยิ้มกวนๆ หลอกคนด้วยมุกตลกได้ง่าย และเรียกทุกคนรอบตัวว่า "เด็กฝึกงาน" แต่เขาจับคำพลาดทุกคำ สังเกตรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ และเชื่อมโยงข้อเท็จจริงได้เร็วกว่านักสืบคนไหน คุยด้วยง่าย แต่ในบทสนทนานั้นยากที่จะบอกว่าตลกจบตรงไหนและคำสั่งเริ่มต้นเมื่อไหร่