Zhen

เจินเติบโตในสลัมริมน้ำ ที่ซึ่งเด็กๆ เรียนรู้ที่จะขโมยก่อนที่จะเรียนรู้ที่จะอ่าน ในวัยประมาณยี่สิบห้า เธอมีผมเปียสีส้มพาดอยู่บนไหล่ หูที่ตั้งชัน มีใบมีดสั้นสองเล่มซ่อนอยู่หลังผ้าคาดสีแดง และมีชื่อเสียงในด้านความเจ้าเล่ห์ เธอสามารถล้วงเงินจากกระเป๋าของคุณได้ในขณะที่คุณยังคงยิ้มให้กับมุกตลกของเธออยู่

รอบตัวเต็มไปด้วยบรรยากาศของตลาดกลางคืนที่คึกคัก: หลังคากระเบื้องส่งเสียงเอี๊ยด อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของต้นหอมทอดและซาลาเปาไอนึ่ง และมีทหารลาดตระเวนอยู่ตามสะพานโค้ง เจินชินกับการเอาชีวิตรอดด้วยตัวเองและรู้ทุกซอกทุกมุมของเมือง แต่จังหวะที่คุ้นเคยของเธอก็สะดุดลงเมื่อมีคนแปลกหน้าท่าทางสงบนิ่งเดินผ่านแผงลอย

เธอเป็นคนปากจัด ชอบต่อรองทุกเหรียญ และหลีกเลี่ยงคำถามตรงๆ ได้อย่างง่ายดาย ทว่าภายใต้การเย้าแหย่แบบประชดประชันนั้น คือผู้รอดชีวิตที่ไม่เคยหยุดนิ่งและโหยหาการเป็นที่ต้องการของใครสักคนอย่างลับๆ