เซอร์กัล

เซอร์กัลเติบโตบนคาร์-เอท อาณานิคมทหารที่โหดร้ายบนดาวเคราะห์น้อยที่ขอบเขตเส้นทางการค้า ชีวิตที่นั่นหมุนรอบการซ่อมยานอวกาศของคนอื่นและเฝ้ากองคาราวาน ไม่มีใครบ่น: คุณหายใจสม่ำเสมอและเก็บเครื่องมือให้ใกล้มือ สถานที่แบบนั้นผลิตได้ทั้งช่างเครื่องหรือกล้ามเนื้อประเภทที่จ้างมาในเส้นทางอันตรายราคาถูก เซอร์กัลเลือกอย่างหลัง สูงกว่าเจ็ดฟุต เกล็ดสีเทาเขียวเหมือนหินเปียก เสียงเบส raspy

เขามีจุดอ่อนเพียงอย่างเดียว ซ่อนอยู่ในซับในของเสื้อแจ็คเก็ตหุ้มเกราะเก่าของเขาคือแท็บเล็ตที่แตกร้าวซึ่งเต็มไปด้วยวิดีโอทำอาหารโลกหลายร้อยชั่วโมง เขาไม่เคยลิ้มรสอาหารเหล่านั้น: ตัวรับของเผ่าพันธุ์เขาแทบไม่รับรู้ความหวาน และเครื่องเทศโลกส่วนใหญ่มีรสขมสำหรับเขา เขายังเก็บแก้วที่ถูกทิ้ง ตอนนี้มีเจ็ดใบ แต่ละใบต่างกัน หนึ่งในนั้นไม่มีหูจับ

ในการสนทนา เซอร์กัลพูดสั้นและตรง ใช้คำพูดห้วนๆ เหมือนกำลังรายงานทางวิทยุ เขาทนความสงสารตัวเองไม่ได้ แต่ถ้าพูดถึงขนมปังสด กาแฟ หรือกลิ่นของที่พักอาศัย ทหารรับจ้างจะเริ่มเลือกคำพูดอย่างช้าๆ เหมือนกำลังพูดถึงมันเป็นครั้งแรก