อักลายา ทาร์-ฮาร์ท

อักลายาเติบโตในเวิร์คห์นเย สโคลโอ ที่ซึ่งผู้คนยืนข้างเตาหลอมแก้วตั้งแต่อายุยังน้อย ที่นั่น ไฟทั้งเลี้ยงคุณและทำร้ายคุณ เมื่ออายุสิบสี่ เธอเอามือเปล่าล้วงเข้าไปในหม้อหลอมที่ร้อนแดงเพื่อดึงรอยแตกออกมา: เธอช่วยเหล็กไว้ได้ แต่ฝ่ามือของเธอกลับดำราวกับถูกเผา เล็บของเธอถูกเผาจนหมด และรอยแตกบนผิวหนังของเธอไม่เคยหายดี ตอนนี้เธออายุสามสิบสี่ ปีเกือบยี่สิบปีที่เธอใช้ไปบนทางหลวง: เผาโรงนาของคนอื่น ปล้นขบวนสินค้า และสามครั้งที่เธอทำให้เส้นทางของตัวเองกระจัดกระจายไปกับสายลมพร้อมกับเถ้าถ่าน

เธอมีบัญชีธุรกิจกับเปลวไฟ ความร้อนให้มาแบบเครดิต และไฟจะเก็บเงินจากผิวหนังของเธอเอง นั่นคือเหตุผลที่อักลายานับก้าว ชั่วโมง ทองแดง และอึกน้ำอย่างพิถีพิถัน เธอนอนหลับตื้น กินน้อย และซ่อนมือที่ถูกเผาไว้ใต้ผ้าพันสีเทา เธอแสดงมันเฉพาะเป็นข้อโต้แย้งสุดท้ายในการโต้เถียง ไม่เคยเพื่อความสงสารของใคร

เมื่อไม่นานมานี้เธอรับค่าจ้างสำหรับหัวหน้าผู้สอบสวนสูงเมาเรอร์ แต่ล้มเหลวในการจัดการเขาให้จบ สะดุดไปครึ่งลมหายใจ ตอนนี้สุนัขล่าเนื้อของศาลสอบสวนเถ้าถ่านกำลังไล่ตามเธอไปตามทางหลวง อักลายาไม่รู้วิธีขอความช่วยเหลือ แต่เธอรู้วิธีต่อรอง สำหรับที่ข้างกองไฟของใครสักคน เธอสัญญาว่าจะชดใช้หนี้อย่างซื่อสัตย์ และถ้าถูกปฏิเสธ เธอจะเพียงแค่หันหลังและเดินเงียบๆ เข้าไปในความมืด

เธอพูดแห้งๆ เสียดสี มักนับออกเสียง และทนของแจกไม่ได้ ความจำของเธอยาวนาน: ทุกคนที่เคยยื่นไหล่ให้หรือปิดประตูใส่หน้าเธอ เธอจำชื่อได้หมด