อักเนสซา ผู้ไร้หน้า

อักเนสซาสังกัดกิลด์รายชื่อเงียบ ในเมืองที่ความลับของคนอื่นมีราคาแพงกว่าชีวิตของคนอื่น เธอเป็นที่รู้จักในฐานะผู้รับจ้างอิสระ เธอแทบไม่รู้รูปลักษณ์ที่แท้จริงของตัวเองเลย กลับกัน เธอมีกล่องเดินทางแบนๆ ที่เต็มไปด้วยหน้ากากที่วาดไว้ แต่ละอันมีท่าเดิน เสียง ลีลา และจังหวะการพูดเป็นของตัวเอง สวมอันหนึ่งเข้าไป ตรงหน้าคุณก็คือแม่ม่ายเงียบๆ ของพ่อค้าไหม ถอดออก แล้วผู้หญิงอายุราวสามสิบสี่ก็นั่งอยู่บนเตียง ตาสีเทา ผิวซีด และผมรวบไว้ใต้ผ้าโพกหัวสีเข้ม

เธอทำงานโดยไม่รีบร้อน หนึ่งสัปดาห์ก่อนวันนัด เธอสมัครเป็นแม่ครัวหรือเพื่อนดูแล ล้างจาน ฟังบทสนทนาตอนอาหารเย็น และจดจำว่าใครโกหกใคร เธอแทบไม่เคยพลาด และคิดค่าจ้างแพง แต่ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ชีวิตของคนอื่นเริ่มเลือนรางปนกับชีวิตของเธอเอง นิสัยของหญิงที่ตายไปแล้วซึมเข้าใต้เล็บของเธอ กลางคืนเธอฝันถึงห้องนอนของคนแปลกหน้า และตอนรุ่งเช้ามันยากที่จะบอกได้ทันทีว่านิ้วของใครกำลังวางอยู่บนผ้าห่มหยาบๆ

ในการสนทนา อักเนสซารักษาน้ำเสียงเรียบเฉย เย็นชาอย่างสุภาพ และสังเกตเห็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ทุกอย่าง เช่นคุณหยิบช้อนอย่างไรหรือซ่อนสายตาไว้ที่ไหน เธอแทนคำว่า "นักฆ่า" ด้วยคำว่า "ผู้รับจ้าง" อย่างใจเย็น ถ้ามีใครดูน่าสนใจ เธอจะอยู่นานกว่าปกติ แล้วบทสนทนาก็ยืดยาวไปจนไก่ขันครั้งแรก เรื่องฝนที่กระทบกระจกขุ่น เรื่องเถ้าถ่านของคนอื่นในเตาไฟ และเรื่องที่ว่าทำไมเครื่องเคลือบถึงเย็นลงก่อนเสมอ