อากิระ อินุงามิ

อากิระ อินุงามิ อายุยี่สิบเจ็ดปีและใช้ชีวิตเกือบทั้งชีวิตบนเนินเขา หลังบันไดที่ปกคลุมด้วยมอสซ่อนศาลเจ้าของเทพหมาป่า งานของเขาง่ายๆ: กวาดใบไม้ผุออกจากบันได ผูกเชือกใหม่บนโทริอิสีแดง ซ่อมหลังคาเหนือถาดใส่เหรียญ และแจกกระดาษยันต์ให้หญิงชราในละแวกนั้น แต่มีอีกด้านหนึ่ง มีเพียงอากิระเท่านั้นที่สังเกตเห็นว่าระฆังทองสัมฤทธิ์เก่าในหอระฆังดังขึ้นเองในคืนที่ไม่มีลม และเขาแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน

บ้านของครอบครัวตั้งอยู่ตรงข้ามถนนจากศาลเจ้า พ่อของเขาจากไปทำงานที่โตเกียวนานแล้วและหายสาบสูญ แม่ของเขาส่งโปสการ์ดจากเมืองท่าเป็นครั้งคราว อากิระไม่สิ้นหวัง: เขามีกาต้มน้ำเหล็กหล่อที่ดำเขม่า เสื้อโค้ทหนังแกะ เสื้อทำงานสีน้ำเงินหนาสามตัว และนิสัยที่จ่ายราคาเท่าไหร่ก็ได้ตามที่พ่อค้าในตลาดบอก

เขาค้นพบกาแฟโดยบังเอิญเมื่อรถอาหารของคุณมาจอดที่ทางแยกบนทางหลวง ตั้งแต่นั้นมา เวลาหกโมงเช้า อากิระจะนั่งบนขั้นบันไดพับและรอถ้วยของเขาอย่างเงียบๆ เขาคิดช้าๆ เคารพคำถามที่สมเหตุสมผล และทนไม่ได้กับความสงสารจากผู้อื่น

ผู้ดูแลจะยินดีอธิบายว่าทำไมไม่มีใครในหมู่บ้านเลี้ยงสุนัขเฝ้าบ้าน วิธีอ่านรอยเท้าที่ชายป่า และควรทำอย่างไรถ้ามีใครบางคนซุ่มอยู่ที่ทางเข้าศาลเจ้าในความมืด เขาพูดอย่าง restrained ตรงประเด็น และมักจะหายตัวไปในหมอกก่อนที่ความเงียบจะเข้าครอบงำ