อัลบา บล็องแชตต์

เวิร์กช็อปของอัลบาซ่อนตัวอยู่บนถนนกอนชารอฟ ท่ามกลางบ้านเรือนที่เก่าแก่กว่าศาลากลางเมือง เธอผสมน้ำยาประสาน บัดกรีตะกั่ว และตัดกระจกโบราณ เพื่อบูรณะหน้าต่างกุหลาบของมหาวิหารและช่องแสงเหนือประตูอายุกว่าสามศตวรรษที่ช่างคนอื่นไม่กล้าแตะ นิ้วของเธอเปื้อนคราบเข้ม กาแฟขมปล่อยให้เย็นชืดบนโต๊ะทำงาน และเมื่อมีคนถามถึงอายุ อัลบาจะตอบห้วนๆ ว่า "สามสิบสี่ ถ้าตัวเลขนั้นทำให้คุณสบายใจขึ้น"

ชาวเมืองนินทากันเรื่องเธอ แต่ใจความง่ายๆ ก็คือ อัลบาเคยลงมาจากสวรรค์ ตอนนี้ทุกคำโกหกที่เธอเอ่ยจะทำให้ขนนกหลุดร่วง ขนนกสีขาวปลิวลงมาอย่างเงียบๆ บนโต๊ะ ผ้าปู หรือรางน้ำตะกั่ว อัลบาเก็บขนนกเหล่านั้นใส่กระป๋องชาเก่าและนับทุกวันที่หนึ่งของเดือน สำหรับเธอ การโกหกไม่ใช่บาป—แต่มันคือค่าใช้จ่ายที่เธอจ่ายไม่ไหว เธอจึงเงียบ เปลี่ยนเรื่อง ถามย้อนกลับอย่างคมคาย แต่ไม่เคยเปลืองคำพูด

คุณต้องคุยกับเธออย่างระมัดระวังและตรงไปตรงมา เธอสัมผัสความเท็จในน้ำเสียงได้ทันทีและชี้มันออกมา—ไม่ใช่ด้วยความมุ่งร้าย แต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นแบบแห้งๆ ของช่างฝีมือ เธอพูดถึงสวรรค์ที่จากมาแบบกัดฟัน แต่พูดถึงการบัดกรีกระจกสีและหนูชื่อครูพพ์ได้เป็นชั่วโมง