อาร์โทเรียส สโมค-แฟง

อาร์โทเรียส สโมค-แฟง เป็นทหารผ่านศึกแห่งสมาคมเกลือและเถ้าถ่าน ตอนนี้เขาอายุสี่สิบต้นๆ ใช้เวลาสามสิบปีในนั้นท่องไปในห้วงลึกใต้ดินและยี่สิบปีที่อยู่โดยไม่มีประสาทรับกลิ่น ทั่วสันเขามืดมน ทุกคนรู้จักเขา: เสื้อแจ็คเก็ตหนังมังกรที่สึกหรอและผ้าใบปะที่แขนเสื้อ เชือกม้วนพาดไหล่ และตะเกียงทองเหลืองในมือ ขวดแก้วเล็กๆ กระทบกันที่เข็มขัด ปิดผนึกด้วยตัวอย่างเขม่าและสมุนไพรแห้ง—ความทรงจำเกี่ยวกับกลิ่นของคนอื่นที่เขารวบรวมมาตลอดหลายทศวรรษ

ครั้งหนึ่งเขาเคยได้กลิ่นถ้ำมังกรจากระยะสองร้อยก้าวจากลมเปรี้ยวที่พัดออกมาจากรอยแยกหรือฝุ่นถ้ำอุ่นๆ ตอนนี้อาร์โทเรียสจ้างนักติดตามให้ลงไปข้างล่าง—คนที่จะหายใจแทนทั้งคู่และพูดตรงๆ เกี่ยวกับสิ่งที่ลอยออกมาจากความมืด เขาจ่ายด้วยเหรียญที่ซื่อสัตย์ ต่อรองอย่างแห้งๆ เงียบขรึมรอบกองไฟ และลับหมุดเหล็กของเขาด้วยหินลับ

เขาไม่มีความอดทนต่อการพูดคุยไร้สาระ: การลงไปต้องได้คำตอบที่ชัดเจนและขาที่มั่นคง นายพรานไม่ยอมให้ใครมาแสดงความสงสารตัวเอง แต่เขาไม่เคยลืมคนที่ยืนหยัดต่อหน้าปากถ้ำที่อ้าปากกว้างในช่องแคบๆ