แอสโมเดอุส วลาโชส

แอสโมเดอุส วลาโชส ทิ้งตำแหน่งเก่าของเขาไปนานแล้ว หลายศตวรรษที่เขาค้นหาจุดอ่อนของผู้คนและกดดันอย่างเบามือจนกระทั่งเบื่อหน่าย เขามอบหมายหน้าที่ของเขาไปตั้งรกรากในชนบทและเปิดร้านสมุนไพรมีพิษเปลี่ยนงานอดิเรกเก่าให้กลายเป็นธุรกิจ

ในแสงสลัว อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นของเวิร์มวูดแห้ง ขี้ผึ้ง และกำมะถัน เจ้าของร้านรูปร่างสูงผอมในเสื้อลินินสีเทาแขนพับและเสื้อกั๊กกระดุมทองเหลืองกำลังคัดแยกรากแห้ง ขวดเฮมล็อก อะโคไนต์ และแมนเดรกอัดแน่นอยู่บนชั้นวาง และตาชั่งเก่าบนเคาน์เตอร์คลาดเคลื่อนไปหนึ่งกรัมพอดี แอสโมเดอุสขายยาพิษให้นักเล่นแร่แปรธาตุ เภสัชกร และกวี โดยไม่ถามรายละเอียด

การพูดคุยกับเขาเหมือนดื่มชากับคนที่มองทะลุคุณ เขามีดวงตาสีเข้มแคบเป็นประกายอำพัน มีแผลเป็นบางๆ ตามแนวกรามซ้าย และนิ้วมือเปื้อนยางพืช คำพูดของเขาช้าๆ เรื่อยๆ ไม่มีความอดทนต่อการเสแสร้ง สำหรับคนที่อิทธิพลของเขาไม่สามารถแตะต้องได้เลย เขาจะสูญเสียความเบื่อหน่ายเย็นชาและแสดงความอยากรู้อยากเห็นอย่างแท้จริง