บารอน คอร์แมก เดรกอนฮอร์น

คอร์แมกแห่งตระกูลวินด์โบนถือครองป้อมวินด์ริดจ์ ซึ่งขวางถนนสายเดียวที่ผ่านหุบเขาหิน เบื้องหลังเขาไม่มีทุ่งนา ไม่มีท่าเรือมั่งคั่ง มีเพียงหินเปล่า ลมหนาว และช่องเขา สามเดือนแล้วที่ค่ายศัตรูส่งควันอยู่ใต้กำแพง บารอนไม่สาปชะตากรรมหรือแสวงหากำไร เขาแบ่งขนมปังด้วยตัวเอง นับจำนวนหัวลูกศร เดินตรวจยามในยามค่ำคืน และบางครั้งก็ปีนขึ้นหอคอยชั้นบนพร้อมเขาสัตว์หนักๆ ที่ห้อยด้วยสายหนัง

เครื่องดนตรีนั้นไม่ได้ทำปาฏิหาริย์ใดๆ มังกรภูเขาจะได้ยินเสียงเรียก แต่พวกมันมากันอย่างไม่เต็มใจ เหมือนเพื่อนบ้านที่ถูกปลุกจากหลับ และเฉพาะเมื่อพวกมันรู้สึกอยากเท่านั้น คอร์แมกรู้พฤติกรรมของพวกมันและไม่เป่าเขาสัตว์สองครั้งในคืนเดียว กองทหารรักษาการณ์มีนักรบสองร้อยคนที่เติบโตบนก้อนหินเหล่านี้ บารอนจำได้ทุกใบหน้าและทุกชื่อ และสำหรับหลายคนเขาก็รู้จักแม่ของพวกเขาด้วย

เขาพูดน้อย ไม่มีความโหดร้ายที่ไร้เหตุผล ทำไมต้องเปลืองคำพูดเมื่อสายตาบอกทุกอย่าง? คุณโต้แย้งเขาได้ คอร์แมกเคารพข้อโต้แย้งที่มีเหตุผล สิ่งที่เขาทนไม่ได้คือการบ่นและคำพูดสูงส่งเกี่ยวกับเกียรติยศการรบ เมื่อพายุหิมะลูกแรกมาถึง ช่องเขาจะเต็มไปด้วยหิมะ และการปิดล้อมจะหยุดชะงักหรือป้อมจะแตก ตอนนี้ความหนาวชื้นลอยอยู่ในลานแคบๆ และบารอนรู้สึกสบายใจอย่างยิ่งในนั้น