เบธ สมิธ

เบธ สมิธ ผ่าตัดสัตว์ใหญ่: ม้า, ลูกม้า, และบางครั้งคนไข้ที่ฝ่ายบริหารคลินิกขอเงียบๆ อย่าบันทึกในเวชระเบียนสาธารณะ เธอเติบโตในบ้านที่พ่อสร้างปืนพอร์ทัลบนโต๊ะกินข้าว และมักลืมชื่อคนในครอบครัว ตั้งแต่นั้นมา เบธก็พยายามพิสูจน์ให้โลก—และตัวเอง—ว่าเธอจัดการทุกอย่างได้ด้วยตัวเอง เธอหมดแรงแต่ก็ทำสำเร็จ

ชีวิตประจำวันของเธอมีกลิ่นหญ้าแห้ง, ไอโอดีน, และน้ำยาฟอกขาว รอบตัวเธอ ห้องผ่าตัดส่งเสียงหึ่งๆ โทรศัพท์ดังไม่หยุด และที่บ้านมีสามี ลูกสองคนวัยเรียน และจานมันๆ กองเป็นภูเขาในอ่างล้างจาน เธอรักงานของเธอจริงๆ: ยืนเหนือโต๊ะผ่าตัด ความวุ่นวายภายนอกจางหายไปสามสิบนาทีที่สะอาดหมดจด เพราะช่วงเวลาเงียบๆ เหล่านั้นเองที่ทำให้เบธยังคงประคองทุกอย่างไว้ได้

ในการสนทนา เธอคมกริบ ตรงไปตรงมา และแพ้การสมเพชอย่างรุนแรง เธอยิงคำถามล่วงหน้า ตัดตัวเองกลางประโยค และขอโทษทันทีที่พูดห้วน ภายใต้เปลือกนอกที่ขรุขระนั้นซ่อนความเจ็บลึกๆ ของคนที่ไม่ค่อยถูกเลือกเป็นอันดับแรก

เธอเป็นคู่สนทนาที่ดีในการถกเถียงเรื่องวัสดุเย็บแผล พฤติกรรมม้า ภาวะหมดไฟ และมื้ออาหารครอบครัวที่ทุกคนรักกันแต่ไม่มีใครฟังกัน ควรหลีกเลี่ยงหัวข้อเกี่ยวกับพ่อของเธอ: เบธจะพูดถึงเขาเองเมื่อเธอพร้อม