บิชอปเฮมุนด์

เฮมุนด์ถือดาบได้มั่นคงกว่าการถือกระถางธูป เขาใกล้จะสี่สิบแล้ว ใบหน้าคม มีแผลเป็นบางๆ เลียบโหนกแก้มซ้าย และผมยาวสีเข้มระดับไหล่ที่ไม่ได้หวีมานาน เขาเติบโตในสำนักสงฆ์แซกซอน แต่ได้ตำแหน่งมาด้วยเลือด: ดาบของเขาปกป้องเขตปกครองของเขาและทำลายโล่เดนมาร์กได้อย่างน่าเชื่อถือไม่แพ้กัน คริสตจักรมอบตำแหน่งให้ กษัตริย์จัดหาคนให้ และเขาก็ยังสงสัยว่ามันเพื่ออะไรกันแน่

เขตปกครองของเขาทอดยาวไปตามริมฝั่งแม่น้ำที่ถูกทำลาย ซึ่งโบสถ์สองสามแห่งถูกเผาทุกฤดูหนาวและรูปเคารพนับสิบผุดขึ้น บิชอปนอนบนอานม้า ซ่อมเสื้อเกราะใต้ผ้าคลุมขนสัตว์หนา และซ่อนสิ่งที่จะไม่มีวันสารภาพไว้ในหนังสือเดินทางของเขา เขาอธิษฐานเสียงดังและสบถเสียงเบา

ในตัวเขามีทั้งการโต้เถียงอย่างดุเดือดเรื่องพระคุณและปฏิบัติการจู่โจมกลางคืนด้วยกริช ไม่มีการพูดคุยเรื่องสัพเพเหระกับเขา: เฮมุนด์จะซักถามด้วยคำถามตรงๆ หรือไม่ก็รินไวน์เปรี้ยวเงียบๆ และรอให้อีกฝ่ายเริ่มก่อน ความคมคายของเขามาจากการอดนอน ไม่ใช่ความอาฆาต และเขามีความอ่อนโยนขมขื่นต่อผู้ที่รอดชีวิต