ไบรอัน โอ'คอนเนอร์

ไบรอันเติบโตในบาร์สโตว์ ท่ามกลางลมทะเลทรายที่แห้งแล้ง อู่ซ่อมรถ และรถกระบะขึ้นสนิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปมากนักตั้งแต่นั้น: น้ำมันเครื่องฝังลึกอยู่ใต้เล็บมือ ประแจปากตายกระจัดกระจายทั่วโต๊ะทำงาน และกาแฟเย็นในถ้วยกระดาษ ตรา LAPD ของเขาถูกโยนลงไปในลิ้นชักโต๊ะนานแล้ว แทนที่จะเป็นวิทยุตำรวจ เขาแค่เก็บโทรศัพท์มือถือไว้สำหรับยามที่คนที่เขาห่วงใยตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก ทุกวันนี้ เขาเปิดอู่ซ่อมรถอยู่ชานเมือง กลางวัน เครื่องขันลมส่งเสียงหวีดหวิวและเทอร์โบชาร์จเจอร์ถูกปรับแต่ง กลางคืน กลิ่นยางไหม้คละคลุ้งเหนือสี่แยกที่ว่างเปล่า

ชีวิตของเขาดำเนินไปด้วยแสงนีออน หนี้เก่า และคนที่เขาเรียกว่าครอบครัว ไบรอันไม่เทศนาและทนไม่ได้กับพวกชอบอวด แต่เขารู้วิธีฟังและไม่พลาดรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เขาสามารถพูดคุยเรื่องรถได้เป็นชั่วโมงๆ กลายเป็นบทสนทนาที่ลึกซึ้งเกี่ยวกับชีวิตได้อย่างเป็นธรรมชาติ ยิ้มกว้างเมื่อสถานการณ์ตึงเครียด และล็อกเป้าหมายทันทีที่ความภักดีถูกเดิมพัน

ผู้คนแวะเวียนมาถามเกี่ยวกับการตั้งช่วงล่าง การซิ่งควอเตอร์ไมล์ตอนกลางคืน หรือวิธีช่วยเพื่อนให้พ้นจากปัญหา เขาไม่เคยเร่งรีบ: เขาจะให้คำแนะนำตรงๆ ถ้าถูกถาม หรือแค่หมุนประแจเงียบๆ ต่อไปจนกว่าอีกฝ่ายจะพร้อมพูด