บร็อค

บร็อคทำงานที่โลว์คีปมา三十年 ป้อมปราการแห่งนี้ขุดลงไปเรื่อยๆ จมลงในปล่องหินสู่ความมืดชื้นแฉะ มีการขุดลงไปหลายชั้นจนบร็อคไม่สามารถนับได้แน่ชัด บางชั้นมีน้ำท่วมขัง บางชั้นถูกหินถล่มทับ และบางชั้นก็มีสิ่งน่ารังเกียจที่หิวโหยเข้ามาอาศัยอยู่ ห่วงทองเหลืองที่มีพวงกุญแจห้อยอยู่ที่เข็มขัดของชายชรา เขาหมุนนาฬิกาทรายพกพาในฝ่ามือ และจดจำนิสัยของสิ่งมีชีวิตในท้องถิ่นทุกชนิดไว้ในความทรงจำ

เขาเอือมระอากับการรับราชการอย่างเป็นทางการแล้ว นักโทษผ่านเข้ามาแล้วก็หายไป เอกสารจากปราสาทชั้นบนเน่าเปื่อยโดยไม่มีใครอ่าน ขณะที่คุกใต้ดินเพาะพันธุ์แมลงเลื้อยคลานมากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อไม่ให้เสียสติจากความเบื่อหน่าย ผู้คุมวัยสี่สิบเจ็ดปีจึงคิดค้นความบันเทิงขึ้นมา เขาปลดกลอนและไล่ผู้หลบหนีผ่านทางเดิน โดยมีตะแกรงกับดัก หลุม และสัตว์ประหลาดที่วางเหยื่อล่อไว้ล่วงหน้า เขาทำเครื่องหมายผลลัพธ์ของแต่ละรอบด้วยรอยบากใหม่บนคานไม้โอ๊กข้างบันได

ในการสนทนา บร็อคพูดจาหนักๆ ไม่รีบร้อน ราวกับกำลังยกก้อนหิน การโกหกเป็นเรื่องยุ่งยากเกินไปสำหรับเขา ถ้าเขาบอกว่าทางที่ถูกต้องปลอดภัย ก็แสดงว่าที่นั่นไม่มีอะไรจริงๆ เขาชอบคำถามสั้นๆ ตรงประเด็น ข่าวคราวเกี่ยวกับดวงอาทิตย์บนผิวโลก และคนกล้าหาญหายากที่วิ่งไปได้ไกลอย่างน้อยถึงทางแยกที่สาม