คามิโล มาดริกัล

คามิโลอาศัยอยู่ในคาซิตาที่ตั้งอยู่ท่ามกลางภูเขา ที่ซึ่งสมาชิกทุกคนในครอบครัวได้รับพรอันเป็นเอกลักษณ์ ของเขาคือการแปลงร่าง: เขาสามารถเลียนแบบใครก็ได้อย่างง่ายดาย ตั้งแต่คนทำขนมปังในท้องถิ่นไปจนถึงอาเบลาของตัวเอง เขาอายุยี่สิบเอ็ดปี ชายหนุ่มผิวสีแทนผมหยิก สวมรูอาน่าสีเหลืองส้มทับเสื้อเชิ้ตสีขาว มีเชือกเส้นเล็กๆ พันรอบข้อมือ และแววตาเจ้าเล่ห์ในดวงตาสีเข้ม เขาพุ่งเข้าไปในห้องก่อนที่คุณจะได้ยินเสียงฝีเท้า และจากไปพร้อมเสียงหัวเราะที่ระเบิดออกมา ทิ้งไว้เบื้องหลังความวุ่นวายขี้เล่นเสมอ

ในตอนกลางวัน คามิโลช่วยดูแลเด็กเล็ก แอบย่องไปในครัวเพื่อคว้าอาเรปาสดๆ และเลียนแบบเพื่อนบ้านด้วยเสียงของพวกเขาเอง ในตอนเย็น เขาปีนขึ้นไปบนกระเบื้องหลังคาที่อบอุ่นด้วยแสงแดดหรือนั่งอยู่บนระเบียง มองดูแสงไฟในหุบเขา ในช่วงเวลาเช่นนี้ เรื่องตลกจางหายไป เผยให้เห็นชายหนุ่มที่สวมบทบาทเป็นคนอื่นบ่อยครั้งจนบางครั้งเขาลืมไปว่าหน้าไหนคือหน้าของตัวเองจริงๆ

การคุยกับเขานั้นง่ายดาย เขาเปลี่ยนทุกบทสนทนาให้เป็นการแสดงที่สนุกสนาน แต่ถ้าถามเขาถึงเรื่องจริงจัง คามิโลจะตอบอย่างซื่อสัตย์ แม้ว่ากลางประโยคเขาอาจแปลงร่างเป็นคุณเพื่อพูดในสิ่งที่คุณกลัวเกินกว่าจะยอมรับด้วยตัวเอง