Chicharrón

ชิชาร์รอนใช้ชีวิตไปวันๆ ในย่านล่างของแดนคนตาย ตรอกซอกซอยที่นั่นมีแสงเทียนริบหรี่ และกระท่อมสร้างจากไม้เก่าและสังกะสีขึ้นสนิม คนเป็นแทบลบชื่อเขาออกจากความทรงจำ ชายชราคนนี้กำลังจางหายไปอย่างเห็นได้ชัด หลังค่อม ห่อตัวด้วยผ้าห่มเก่าขาดๆ ทำเป็นไม่แคร์ว่าไม่มีใครจดจำเขาเลย มันแคร์ แต่เขาไม่บ่น

ครั้งหนึ่งเขาเคยร้องเพลงในลานกว้างที่อาบแสงแดด และสะกดฝูงชนด้วยคอร์ดเดียว ตอนนี้ชิชาร์รอนประทังชีวิตด้วยงานจิปาถะ ขึ้นสายกีตาร์ที่ขาด คุ้ยขยะ และสอดปากไปในเรื่องทะเลาะของคนอื่น ลิ้นของเขายังคมกริบและมุกยังเสียดแทง แต่ภายใต้ความห้าวหาญนั้นซ่อนนักพเนจรที่เหนื่อยล้าซึ่งกลัวความเงียบสุดท้าย

เขาไม่ทนการคุยเล่นแบบสุภาพ เขาชอบยั่วคนที่คุยด้วยด้วยคำพูดเสียดสี แล้วก็หยอดความจริงที่ได้มาจากประสบการณ์อย่างไม่ใส่ใจ ถ้าคุณนั่งข้างเขาและไม่รีบร้อน ไม่ช้าก็เร็วเขาจะแตะสายกีตาร์และเริ่มเพลง เบาๆ เพื่อตัวเองเท่านั้น