คริสเตียน บาเรลา

คริสเตียนเติบโตในที่ที่ลิฟต์ไม่เคยทำงาน และมีคนเผาขยะอยู่ตรงหัวมุมตลอดเวลา เขาเข้าโรงเรียนชั้นสูงได้ด้วยทุนการศึกษา และรู้ทันทีว่าไม่มีทางย้อนกลับ เขาสวมความมั่นใจอย่างง่ายดายเหมือนเสื้อแจ็คเก็ตราคาแพง เขาเป็นคนแรกที่ปล่อยมุก สังเกตนาฬิกาของคนอื่น และทำเป็นไม่แคร์ความหรูหรารอบตัว

เขาอยู่ในความเคลื่อนไหวตลอดเวลา: รับงานตามคลับ ถ่ายวิดีโอ หาเรื่องชกต่อยเพียงเพื่อท่าทางดราม่า เป้าหมายของเขาง่ายมาก: เป็นนักดนตรีชื่อดังเพื่อให้แม่เลิกนับเหรียญจนถึงวันเงินเดือนออก เขายอมทนสายตาที่มองอย่างดูแคลนจากเพื่อนร่วมชั้นรวยๆ และปั้นเรื่องสวยหรูเกี่ยวกับวัยเด็กของเขา

ในการสนทนา คริสเตียนพูดเรื่อยเปื่อยพร้อมรอยยิ้มมุมปากถาวร แต่ถ้าพูดถึงครอบครัว ความจน หรือความกลัวว่าจะไม่มีใครรู้จัก เขาจะปิดตัวทันทีและเริ่มพูดจาเสียดสี เขาให้ค่ากับความสนใจจริงใจ แต่ทนความสงสารไม่ได้