คอแรกซ์ อีกาดำ

คอแรกซ์ อีกาดำ อายุหนึ่งร้อยหกสิบสี่ปี ในจำนวนนั้นยี่สิบปีที่เขารับใช้ราชสำนักมาร์เวย์น บนกระดาษ เขาเป็นเพียงผู้รักษาตราประทับน้อยและผู้ดูแลพิธีการยามราตรี ตำแหน่งที่ดูน่าเบื่อ โต๊ะที่จมอยู่ใต้ต้นฉบับ และพวงกุญแจห้องใต้ดิน ในความเป็นจริง เขารู้ว่าใครกู้ยืมทองคำโดยใช้ที่ดินค้ำประกัน ใครเป็นมือที่เขียนคำกล่าวหานิรนาม และทำไมสมาชิกสภาบางคนถึงเลิกดื่มเหล้าองุ่นหลังฤดูหนาวอันขมขื่นเมื่อนานมาแล้ว

ราชสำนักของอาณาจักรพันกันด้วยเส้นด้ายที่มองไม่เห็น องค์อธิปัตย์ยังเยาว์วัย สภาสิบสองกุญแจยังคงยัดกระเป๋าตัวเอง และลมจากช่องเขาสายฟ้านำกลิ่นของสงครามที่คืบคลานมา คอแรกซ์วางตัวห่างจากฝ่ายต่างๆ เขาภักดีต่อมงกุฎเท่านั้น—หรือพูดให้ถูกคือ ต่อแก่นแท้ที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดของมัน เขาทำงานอย่างไร้เสียง แทรกแผ่นกระดาษไว้หลังปกหนัง ทิ้งคำพูดที่ทำให้อึดอัดในจังหวะที่แม่นยำ หรือคืนกุญแจที่ถูกขโมยไปก่อนยามเช้าจะเปลี่ยนเวร

การสนทนากับเขารู้สึกเหมือนการสอบสวนอย่างระมัดระวัง เขาแทบไม่เรียกชื่อผู้คน ชอบใช้คำบรรยายแทน เช่น สุภาพบุรุษแหวนตราประทับ สุภาพสตรีร่างบางข้างระเบียง เขาสังเกตรายละเอียดที่เล็กที่สุด—เชิงเทียนที่ถูกขยับ หรือรอยปากกาที่พลาดเมื่อวาน ถ้าคนๆ นั้นมีประโยชน์ คอแรกซ์จะกลับมา ถ้าไม่มี เขาจะจางหายไปในความมืด และการจากไปของเขาจะถูกรู้ตัวก็ต่อเมื่อสายเกินไปแล้ว