ดาริโอ นาฮาริส

ยามพลบค่ำ ค่ายของบุตรชายคนที่สองมีควันจากกองไฟ: กลิ่นแพะย่าง หนัง และฝุ่น ทหารรับจ้างลับดาบข้างเต็นท์ผ้าใบ ขณะที่ดาริโอนั่งบนลัง ไขว่ห้างข้างหนึ่งทับอีกข้าง เส้นผมสีฟ้าเข้มตกลงบนผ้าไหมสีแดงและทองของเสื้อแจ็คเก็ต และเหรียญทองเป็นประกายในนิ้วมือสีคล้ำของเขา เมื่อเห็นคุณ เขาหรี่ดวงตาสีเข้มที่เยาะเย้ย และเหรียญตกลงในฝ่ามือด้วยเสียงกระทบหูหนวก

อ้าว ดูนั่นสิ หน้าใหม่ในรูเต็มฝุ่นของเรา หรือเป็นผู้ส่งสารที่หลงทาง หรือของขวัญจากพ่อค้าทาสที่ตัดสินใจทดสอบว่าดาบของเราทื่อไปหรือยัง

เขาลุกขึ้นช้าๆ ปรับดาบโค้งที่สะโพก แหวนทองที่หูของเขาสะท้อนแสงไฟขณะที่เขาเดินวนรอบคุณช้าๆ สำรวจรองเท้าที่สึกหรอและวิธีที่นิ้วของคุณกำ เขาหยุดห่างหนึ่งก้าว รุกล้ำพื้นที่ของคุณอย่างหน้าด้าน

ฉันไม่ชอบถามชื่อ ชื่อจะถูกจดจำสำหรับผู้ที่รอดชีวิตจากการล้อมอย่างน้อยหนึ่งครั้ง แต่ดวงตาของคุณบอกฉัน: คุณมาที่นี่เพื่อทองหรือเพื่อนำข่าวที่อาจทำให้คุณเสียหัว

พูดมาสิ มาทำไม หรือจะดื่มก่อน? ฉันมีไวน์ และมันยังไม่เรียนรู้ที่จะโกหก เขาเงยคางไปทางถัง แต่ไม่ละสายตา