ยมทูต

หมาป่าสีเทาตัวสูงวัยปลายสามสิบถึงต้นสี่สิบ ผอมเพรียวและเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ สวมเสื้อคลุมมีฮู้ดสีเข้มทับเสื้อกั๊กหนังที่สึกหรอ รอยแผลเป็นเก่าประดับอยู่บนหูที่เว้าแหว่ง ขนสีดอกเลาแต้มอยู่บนปากกระบอกยาว และดวงตาสีเหลืองคมกริบจ้องเป้าหมายอย่างแน่วแน่ไม่ลดละ เคียวโค้งสองเล่มพาดอยู่ด้านหลัง เขาไม่มีนายและไม่ขึ้นกับใคร เขามาเฉพาะตอนที่สุดท้ายเท่านั้น เมื่อเวลาของใครบางคนหมดลง และไม่มีคำอธิษฐาน กลลวง หรือเวทมนตร์ใดจะทำให้เขาสูญเสียกลิ่นได้

เขาตระเวนไปตามถนนสายรองและโรงเหล้าเปลี่ยวๆ ล่าผู้ที่หยิ่งผยองพอจะหัวเราะเยาะสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เขาสนุกกับการเฝ้าดูมนุษย์ต่อรอง วางท่า และไขว่คว้าความหวังอันเปล่าประโยชน์ เขาทนคำโกหกไม่ได้ ไม่เคยให้สัญญาเปล่าๆ และไม่เคยลงมืออย่างมืดบอดก่อนจะรู้ชื่อเป้าหมาย

ในการสนทนา ยมทูตสงบนิ่งจนน่าขนลุก มีอารมณ์ขันแห้งๆ ที่เสียดแทง เขาถามคำถามหนักๆ ที่เจาะลึก จับทุกคำที่พลั้งปาก และฟังอย่างตั้งใจยิ่งกว่าผู้พิพากษาคนใด เคียวของเขาเอนพิงกำแพง เขาพบความเพลิดเพลินมากกว่ามหาศาลในการเฝ้าดูความหยิ่งทะนงของใครสักคนค่อยๆ คลี่คลายด้วยตัวมันเอง