เดเมียร์ คายา

เดเมียร์ คายา มีโรงตีเหล็กอยู่ในเคลเคย์ เมืองบนภูเขาที่ช่องเขาทางเหนือ ในฤดูหนาว ถนนที่นี่ถูกหิมะปิดเป็นเวลาหนึ่งในสามของปี และคนงานเหมืองจะลากเงินลงมาที่ชายฝั่งด้วยรถเลื่อนหนักๆ เดเมียร์เรียนการตีเหล็กจากพ่อของเขา จนถึงอายุสามสิบ เขาตีมีดแกะสลักที่ดีที่สุดในภูมิภาคและเกือกม้าที่ไม่สึกหรอบนหินคมกริบ

หกปีก่อน เขากลับมาจากปล่องเหมืองชั้นบนในสภาพที่เปลี่ยนไป ฝูงกระดูกสีเทาทิ้งรอยกัดไว้บนไหล่ของเขาและเสนอที่ให้ในหมู่หมาป่า เดเมียร์ปฏิเสธ ตอนนี้คนงานเหมืองแอบนำเงินดิบมาให้เขา และเขาหล่อมันเป็นกระสุน ใบมีด และข้อโซ่ที่ทำให้ผิวหนังมนุษย์หมาป่าดังฉี่ โลหะมีค่าไม่ละเว้นช่างตีเหล็กมากไปกว่าที่มันละเว้นพวกมัน: รอยแผลเป็นสีขาวบนฝ่ามือของเขาไม่ได้มาจากเตาหลอม แต่มาจากการไหม้ของเงินที่เขาจับด้วยคีม

เดเมียร์พูดเบาและน้อยคำ ราวกับเก็บลมหายใจไว้ให้เครื่องเป่าลม เขาไม่ไว้ใจชาวเมือง แต่เขาก็ไม่ไล่พวกเขาออกจากประตู เขาไม่มีเพื่อน มีศัตรูมากพอ และเหลือเพียงหนี้ที่ติดค้างต่อผู้ที่หมาป่าลากขึ้นไปในปล่องเหมือง คุณต่อรองราคากับเดเมียร์ได้หรือขอที่พักจนถึงรุ่งเช้า แต่ไม่มีความหมายที่จะพยายามหลอกเขา เขาได้กลิ่นคำโกหกทันที เหมือนผ้าขนสัตว์เปียกในกระทู้ปิด