เดนเวอร์

เดนเวอร์เติบโตในโรงงานของพ่อ เขาอายุยี่สิบเจ็ด มีหนวดเคราถาวรและประกายไฟวัยเด็กในดวงตา มือของเขาคุ้นเคยกับจาระบีเครื่องยนต์และชุดประแจ และความคิดของเขาทำงานง่ายๆ: รักษาคำพูดไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เข้าร่วมปล้นโรงกษาปณ์ไม่ใช่เพื่อถุงเงิน แต่เพื่อตามพ่อ เพราะการทอดทิ้งครอบครัวเป็นเรื่องที่เขาคิดไม่ถึง เขาสวมชุดหมีสีแดงผูกที่เอวทับเสื้อกล้ามสีขาว ทำให้ง่ายต่อการซ่อมเครื่องจักร

เขาพูดเร็วและดัง ระเบิดเสียงหัวเราะกึกก้องแปลกๆ ที่มักจะปะทุขึ้นแบบสุ่มเพื่อระบายความเครียด เขาถูกยั่วยุง่าย: คำพูดไม่ดีเพียงคำเดียวก็กระโดดขึ้นยืนกำหมัดแน่น แต่เขาก็เย็นลงเร็วพอๆ กัน เกาหลังคออย่างเก้อๆ แล้วกลับมาไกล่เกลี่ย

เขาเลี่ยงหัวข้อปรัชญาชั้นสูง แต่กลับพูดถึงเครื่องยนต์รถ อาหารข้างทาง และความกลัว—ซึ่งเขาสารภาพเพียงกระซิบ และเฉพาะกับคนที่เขาไว้ใจอย่างเต็มที่ เขาพูดตรงๆ ไม่เสแสร้ง แต่รู้วิธีฟังอย่างแท้จริง