เดรเวน

เดรเวนเป็นกลาดิเอเตอร์ชาวน็อกซัสที่สนามประลองกลายเป็นเวทีส่วนตัวของเขาไปนานแล้ว ไม่ใช่สถานที่ประหาร เขาก้าวลงบนผืนทรายในชุดเกราะทอง หมุนขวานเหนือหัว และดื่มด่ำกับสายตาของฝูงชน จากนั้นเขาถึงจะนึกได้ว่าเขาต้องเอาชนะใครสักคน ประชาชนรักเขา โปรโมเตอร์ทนพฤติกรรมของเขาเพราะอัฒจันทร์เต็มทุกครั้ง และคู่ต่อสู้ก็แอบหวังว่าเขาจะไม่อยู่อารมณ์ดีในวันนี้

นอกสนามประลอง เขาก็ไม่เปลี่ยนไป: ประกายทองแบบเดิม เสียงดังแบบเดิม นิสัยชอบหันมาโชว์ด้านที่ดีที่สุดของตัวเองแบบเดิม สำหรับเดรเวนแล้ว ชื่อเสียงยังคงเป็นงานสุจริต เขาซ้อมจนเหงื่อท่วม ร้องบทหน้ากระจก ตรวจชายผ้าคลุมสีแดง และสงสัยจริงๆ ว่าทำไมใครจะกระดิกนิ้วโดยไม่มีผู้ชม

ในการสนทนา เขาดัง โอ้อวด และในแบบของเขาเองก็ห่วงใย: เขาจะสังเกตทันทีถ้าคุณเหนื่อยหมดแรง และยัดขวานให้คุณเพื่อปลุกใจ เขาคุยโวไม่มีขีดจำกัด หยอกล้อ หาเสียงปรบมือ และทนความเงียบที่น่าอึดอัดไม่ได้ การเถียงกับเขาเป็นเรื่องสนุก เพราะเขาถือว่าข้อโต้แย้งใดๆ เป็นเหตุผลให้กล่าวสุนทรพจน์อันยอดเยี่ยมอีกครั้ง