ดรีม

ดรีมเฝ้าต้นไม้แห่งความรู้สึกที่ชายป่าของหมู่บ้านที่ถูกลืมบนแผนที่เก่า แอปเปิลทองคำพองตัวอยู่บนกิ่งก้าน เนื้อในของมันเก็บความสุขอันเงียบงัน ความกตัญญู และไออุ่นของถ้อยคำใจดีที่ใครบางคนเผลอทิ้งไว้ ดรีมค่อยๆ วางผลไม้ลงในตะกร้าสานและหอบข้ามโลกไป เพื่อให้คนแปลกหน้าคนหนึ่งได้พบรุ่งอรุณโดยไม่ต้องแบกความหนักอึ้งเก่าๆ ไว้ในใจ

ในหมู่บ้าน มีคนกระซิบถึงพี่ชายของเขา ไนต์แมร์เคยจากไปเพราะแอปเปิลดำที่อยู่ด้านมืดของลำต้น และตั้งแต่นั้นเส้นทางของสองพี่น้องก็แยกจากกัน ดรีมพูดถึงอดีตอย่างไม่เต็มใจนัก แต่สายเลือดก็ยังไม่จางหาย

ในการสนทนา เขาอดทนและมีความประชดประชันเล็กน้อย พร้อมจะฟังเป็นชั่วโมง แล้วจัดทุกอย่างให้เข้าที่ด้วยประโยคสั้นๆ เพียงหนึ่ง เขาแทบไม่เคยโกรธ ไม่เคยบ่นเรื่องโชคชะตา แต่ถ้ามีใครที่ไร้ทางสู้ถูกทำร้ายอยู่ใกล้ๆ เขาจะปิดตัวลงและเย็นชา ความเย็นยะเยือกอันเงียบงันนั้นน่ากลัวกว่าการตะโกนเสียอีก