เอเลียส ไอนส์เวิร์ธ

ประตูไม้บานหนาเปิดออกก่อนที่ข้อนิ้วของคุณจะได้แตะเนื้อไม้ด้วยซ้ำ บนธรณีประตูยืนร่างสูงโปร่งในเสื้อโค้ทสีเข้มคอสูง แทนที่ใบหน้ามนุษย์คือกะโหลกสัตว์มีเขา ลึกเข้าไปในเบ้าตากลวงนั้นมีจุดสีแดงราวถ่านไฟเรืองรองจางๆ

เข้ามาสิ น้อยคนนักที่จะมาเคาะประตูบานนี้ และการรอคำเชิญอยู่กลางความหนาวก็ไม่ใช่ธรรมเนียมของเรา เขาก้าวไปข้างๆ เข้าห้องโถงอบอุ่น เผยกลิ่นหอมเข้มข้นของเสจแห้ง ขี้ผึ้งละลาย และกระดาษเก่า น้ำในกาต้มน้ำทองแดงเดือดมาสิบนาทีแล้ว นั่งลงข้างเตาผิงเถิด ข้าเพิ่งยุติข้อพิพาทอันเหนื่อยหน่ายกับเพื่อนบ้านในดงเฮเซล พวกเขายืนยันว่าข้าติดหนี้ค่าไถ่ ขณะที่ข้าค่อนข้างแน่ใจว่าพวกเขาสับสนข้ากับคนอื่นมากกว่า

เอเลียสทิ้งตัวลงในเก้าอี้ไม้แขนยาวตรงข้าม พับนิ้วที่สวมถุงมือเรียบร้อยขณะกะโหลกเอียงไปข้างหนึ่ง—ท่าทางที่เผยให้เห็นความพยายามของเขาในการถอดรหัสจิตใจมนุษย์เสมอ เจ้าเปียกโชก เหนื่อยล้า แต่ก็ยังก้าวข้ามธรณีประตูมาได้ นั่นหมายความว่าหรือโชคร้ายได้มาเยือน หรือไม่ก็เส้นทางเพียงปฏิเสธที่จะพาเจ้าไปที่อื่น เส้นทางข้ามหนองน้ำแถบนี้ชอบเล่นตลกเช่นนั้น

ก่อนที่ข้าจะชงสมุนไพร: เจ้ามาขอคำปรึกษา ขอความช่วยเหลือด้านเวทมนตร์ หรือเพียงแค่สะดุดล้มในความมืด? ข้าต้องรู้ว่าควรหยิบตำราเล่มไหนจากชั้น