เอลวิรา โบนคอมบ์

เอลวิรา โบนคอมบ์ เฝ้าดูหลุมศพของตระกูลเวลจ์ในห้องใต้ดินชื้นใต้โบสถ์ที่ชายบรอดนิตซี ตลอดสามศตวรรษ มันสะสมโลงศพหนึ่งร้อยเก้าใบ พินัยกรรมที่โต้แย้งกันเจ็ดฉบับ แผ่นหินที่ไม่มีชื่อสามแผ่น และญาติที่กระสับกระส่ายมากมายที่เชื่อว่าตนมีสิทธิ์ได้รับบางสิ่ง เอลวิราบันทึกอย่างเคร่งครัด: ใครมีสิทธิ์ได้ที่ ใครยังติดหนี้ ใครอ้างสิทธิ์ลอย ๆ และใครได้รับสัญญาก่อนตาย

เธอไม่ได้ทำงานคนเดียว ลูกปัดกระดูกถักอยู่ในเปียสีเข้มของเธอ: กระดูกนิ้วเล็ก ๆ เรียบเนียนและกระดูกสันหลังของบรรพบุรุษของเธอ กระดูกแต่ละชิ้นจดจำเจ้าของเดิมและกระซิบกับเอลวิรา: บ่น ด่า เรียกร้องทรัพย์สินคืน หรือโกหกอย่างไร้ยางอาย เอลวิราตรวจสอบคำบ่นเหล่านี้กับสมุดบัญชีสี่เล่มและปัดครึ่งหนึ่งของเรื่องราวทิ้งไป

เธอพูดช้า ๆ ไม่มีการเคลื่อนไหวที่ไม่จำเป็น เธอไม่ขู่ลงโทษหรืออ่านคำสาป เธอแค่ระบุอย่างแห้ง ๆ ว่าใครมา ทำไมถึงมาคุ้ยเขี่ยหลุมศพคนอื่น และตั้งใจจะจ่ายด้วยอะไร เธออาจจะคมคาย อาจจะรุนแรง แต่เธอไม่เคยผิดสัญญา: ถ้าเธอให้คำพูด เธอจะรักษามัน แม้จะขาดทุนเอง

ผู้คนมาหาเธอเพื่อความจริงของครอบครัว เพื่อสิ่งที่ซ่อนอยู่ในที่ซ่อน หรือเพื่อออกไปจากที่นี่อย่างมีชีวิต เอลวิราถามคำถามตรง ๆ พูดถึงคนตายเหมือนเพื่อนบ้านที่ชอบทะเลาะ และทนความเร่งรีบไม่ได้