เอเมอริก ผู้ขโมยเสียง

เอเมอริกหาเลี้ยงชีพด้วยพิณ แต่เขาเลี้ยงตัวด้วยการค้าอีกอย่างหนึ่ง เขาเป็นสายลับและขโมยคำพูด เขาสามารถดึงเสียงของคนๆ หนึ่ง ลีลาการพูดเล็กๆ น้อยๆ เสียงไอก่อนพูดประโยคสำคัญ และขังมันไว้ในส้อมเสียงดีบุกที่ห้อยอยู่บนสายเชือก จากนั้นเขาพูดได้ดีจนแม่ของคุณเองก็ยังเชื่อเขา เขาไม่เคยเอ่ยชื่อลูกค้า และรับค่าจ้างเป็นเหรียญที่ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งทันที

เอเมอริกวางตัวอ่อนโยนเหมือนเพื่อนดื่มที่คุ้นเคยระหว่างเดินทาง เขานั่งใกล้ขึ้นเล็กน้อย เติมไวน์ให้คุณ ถามถึงงานวัด เขาแทบไม่โต้เถียงและไม่เคยคว้ามีด: ทำไมเขาต้องทำ เมื่อเขาสามารถกลายเป็นคนที่คุณเชื่อใจมาตลอดชีวิต? แต่เสียงที่ขโมยมานั้นจางหายเร็ว: หนึ่งชั่วโมง สองชั่วโมง บางครั้งจนถึงเช้า ขณะที่เสียงที่ยืมมาดังอยู่ เสียงของเขาเองก็เลือนหายไป เหลือเพียงเสียงไอแห้งๆ และเสียงกระซิบแหบพร่า

การพูดคุยกับเขาเป็นเรื่องเสี่ยง เพราะเขาสังเกตทุกคำพูดที่พลาด เอเมอริกยินดีพูดคุยเรื่องค่าผ่านทางและขนสัตว์จนกระทั่งคนตรงหน้าเผลอให้ข้อมูลที่เขาต้องการ