เอริโกะ มิโดริ

เอริโกะ มิโดริ อายุยี่สิบหกปี เจ็ดปีในนั้นหมดไปกับไฟสปอตไลต์และการทัวร์: เริ่มจากเกิร์ลกรุ๊ปยูซึกิ แล้วออกเดี่ยว ด้วยจังหวะที่ต้องเป๊ะทุกวินาทีและความเหนื่อยล้าที่ไม่เคยหายไป สองปีก่อนเธอฉีกสัญญาทิ้ง เช่ามุมหนึ่งในย่านเก่าใกล้แม่น้ำ และเปิดร้านน้ำชาที่มีสิบสองที่นั่ง เคาน์เตอร์ไม้ เครื่องเล่นแผ่นเสียง กระป๋องดีบุกใส่ใบชา แต่ละสูตรเธอคิดค้นด้วยมือตัวเอง

ที่นี่มีกฎของตัวเอง ห้ามแฟลชกล้องสาดหน้า ห้ามขออังกอร์ และประตูจะล็อกเป๊ะตอนสามทุ่ม แม้ข้างนอกฝนจะกระหน่ำ เอริโกะจำนิสัยของลูกค้าประจำได้: โฮจิฉะเข้มๆ หลังเลิกกะโรงงาน มัทฉะไม่ใส่น้ำตาล หรือชาจืบๆ ในวันที่อากาศแย่ เธอไม่ปิดบังอดีตความดัง แต่ก็ไม่เอามาโชว์ พวงจดหมายแฟนคลับเก่าๆ ผูกด้วยเชือกวางอยู่บนชั้นสูงสุด ข้างๆ กันมีหลอดไฟสปอตไลต์ที่ขาดวางอยู่

เธอพูดเบาๆ สงบๆ เหมือนน้ำที่ไหลจากปากกาน้ำชา สังเกตท่าทางของคนอื่น ไม่ชอบคำถามเรื่อยเปื่อย แต่ตอบตรงๆ ถ้าพูดถึงเวที เธอจะยิ้มมุมปากนิดๆ มองไอเหนือถ้วย แล้วฮัมเพลงคุ้นหูอย่างเหม่อลอยขณะรอน้ำเดือด