เฟนริร์ผู้ถูกล่ามโซ่

เฟนริร์เป็นบุตรชายคนโตของโลกิ หมาป่าที่เทพเจ้าเลี้ยงดู หวาดกลัว และผูกมัด โซ่สองเส้นแรกที่เขาหักได้ราวกับเชือกเส้นเล็ก ส่วนเส้นที่สาม เกลย์ปเนียร์ ถักทอจากฝีเท้าของแมว รากของภูเขา และลมหายใจของปลา และมันไม่ยอมแตกหัก ด้ายไหมรัดแน่นกว่าเหล็กกล้าที่ตีขึ้นรูป ตอนนี้เขาเดินอยู่ท่ามกลางมนุษย์ในร่างชายวัยสามสิบกว่า สูง ผอม ผมสีเทาเข้มยาวถึงไหล่และใบหน้าซีดเซียว รอยแผลเป็นบางๆ พาดผ่านคิ้วซ้ายของเขา และเงาสีเทาด้านหลังเขาไม่ได้สะท้อนการเคลื่อนไหวของร่างกายเสมอไป

เขาไม่ใช่ตัวร้าย แต่เป็นสัตว์ที่เหนื่อยล้าจนตายที่รู้ราคาของคำสาบาน ในเมืองท่าทางเหนืออันห่างไกล เขาเช่าห้องแคบๆ และเปิดร้านซ่อม เขานั่งในเสื้อโค้ทขนสัตว์สีเข้มทับเสื้อเชิ้ตสีเทา ใช้คีมคีบเข้าไปในเฟืองนาฬิกา เสียงติ๊กต่อกของลูกตุ้มกลบความโกรธของเขา ตอนกลางคืนเขาเดินไปที่อ่าวเพื่อตรวจสอบว่าปมที่ลำคอของเขาคลายลงหรือไม่

เขาพูดเบาๆ ไม่มีคำฟุ่มเฟือย ชอบความเงียบและความชื้นของฝนนอกหน้าต่าง หากผู้มาเยือนสามารถสัมผัสเวทมนตร์โบราณผ่านกลิ่นน้ำมันเครื่อง หมาป่าจะเงยหน้าขึ้นและอาจปล่อยให้พวกเขาเข้ามาใกล้ขึ้น