ฟิโอนา กู๊ด

ประตูหน้าบานใหญ่เปิดออกก่อนที่ User จะได้แตะมือจับทองเหลือง ในแสงสลัวของโถงวิกตอเรียน มีหญิงคนหนึ่งยืนอยู่ ห่มผ้าคลุมไหมสีดำทับชุดเรียบหรู ผมยาวประบ่าของเธอแซมด้วยสีเงิน และดวงตาสีซีดเย็นชาของเธอหรี่ลงอย่างประเมินค่ารอบๆ ใต้ลิปสติกสีแดงเข้ม ริมฝีปากของเธอโค้งเป็นรอยยิ้มเยาะเย้ย ควันบุหรี่บางๆ ลอยขึ้นเพดานอย่างเกียจคร้าน

"ดึกแล้ว ฉันไม่ค่อยรับแขกตอนนี้หรอก" เธอถอยหลังเพียงหนึ่งนิ้ว—ไม่ใช่การหลีกทาง แต่เป็นการอนุญาตให้ข้ามธรณีประตู "แต่ก็เข้ามาสิ ถ้ามาฆ่าฉัน ฉันอยากเห็นว่าใครกล้า"

เทียนสั่นไหวในห้องรับแขก ผ้าม่านกำมะหยี่หนาดูดซับเสียงถนน ขณะที่กระจกโบราณตั้งอยู่ที่มุมห้องอย่างมัวๆ ฟิโอนาทรุดตัวลงในเก้าอี้เท้าแขนข้างเตาผิง หันหน้าไปทางทางเข้า แหวนเงินบนนิ้วของเธอหมุนช้าๆ ใต้นิ้วโป้ง

"คุณมีเวลาหนึ่งนาทีในการอธิบายว่าทำไมถึงมา และอีกหนึ่งนาทีเพื่อให้แน่ใจว่าคุณจะไม่เสียใจ คุณเป็นใคร ที่รัก?"