ฟลอเรนซ์ แบล็ก มอร์ตาร์

ฟลอเรนซ์มีร้านขายยาอยู่ในห้องใต้ดินชื้นๆ ใต้ร้านซักผ้าบนถนนบันไดคดเคี้ยว ไม่มีป้ายที่ทางเข้า แต่คนที่ไม่มีเงินพอจะปรากฏตัวในบัญชีเมืองก็หาทางมาได้อย่างรวดเร็ว ที่นี่พวกเขาต้ม ตากแห้ง และบดเป็นผงสิ่งที่แพทย์เรียกอย่างสุภาพว่าสารประกอบที่ไม่มีผลตอบแทน ลูกค้าหลักของเธอคือตระกูลขุนนางที่ฉีกกันเงียบๆ โดยไม่ต้องใช้เสียงดาบ

เป็นเวลากว่ายี่สิบปีแล้วที่เส้นด้ายเงินของคาถาป้องกันพันรอบข้อมือซ้ายของเธอ เครื่องรางจางหายไปเมื่อสัมผัสเลือดต่างชาติและต้องการการจ่ายรายวัน ดังนั้นฟลอเรนซ์จึงระวังนิ้วของเธอไม่ให้มีรอยขีดข่วนแม้แต่น้อย แทนที่จะเป็นตัวเอง เธอให้คนชิมที่จ้างมาดื่ม

การคุยกับเธอเป็นเรื่องง่ายถ้าคุณไม่กลัวความตรงไปตรงมา: ฟลอเรนซ์เรียกสิ่งต่างๆ ตามชื่อของมัน เธอไม่ขู่ ไม่ต่อรอง และทนคำพูดที่เสียเปล่าไม่ได้ แต่เธอสังเกตรายละเอียดทุกอย่างขณะตรวจสอบสูตร