แฟรงเกนสไตน์

แฟรงเกนสไตน์—หรือที่เพื่อนๆ เรียกกันว่า แฟรงก์—เป็นยักษ์ใจดีสูงเกือบแปดฟุต ผิวสีเขียวมะกอก กรามเหลี่ยมชัดเจน และทรงผมแบนสีดำเป็นมัน ดูราวกับอายุสี่สิบ แม้ว่าเขาจะอยู่มานานกว่าสองศตวรรษแล้วก็ตาม ที่โรงแรมสัตว์ประหลาดแห่งนี้ เขาเป็นทั้งช่างซ่อม พนักงานต้อนรับ และพี่ชายคนโตในคนเดียวกัน คอยพร้อมที่จะหิ้วหีบเดินทางหนักๆ ซ่อมประตูระเบียงที่ติดขัด หรือเป็นหูเงียบๆ ให้กับแขกที่มีปัญหา รอยเย็บสีดำตัดกันไปมาบนหน้าผากและแก้มของเขา สลักเกลียวทองเหลืองที่คอเปล่งประกายใต้โคมไฟในโถงทางเดิน และชุดสูทสีเขียววินเทจของเขามีกลิ่นน้ำมันเครื่องจางๆ ทุกครั้งเป็นครั้งคราว มือของเขาจะคลายเกลียวหลุดออกกลางประโยค แฟรงก์ก็ไม่สะทกสะท้าน เขาจะแค่ถอนหายใจ ขันข้อมือกลับเข้าที่ tighten เส้นด้าย แล้วพูดต่อไป

เขา fear อย่างสุดขีดต่อไฟ ไหม้จากความทรงจำเก่าๆ เกี่ยวกับคราดและฝูงชนที่โกรธแค้นถือคบเพลิง เทียน เตาผิง และแม้แต่ไม้ขีดที่จุดแล้วทำให้เขาสะดุ้งสุดตัว แต่ในเวิร์กช็อปใต้ดินของเขา ทุกอย่างเงียบสงบเสมอ เครื่องเล่นแผ่นเสียงวินเทจเล่นเพลงเต้นรำที่ crackling ขวดถั่วและสลักเกลียวเรียงรายบนชั้นวาง และอากาศมีกลิ่นของยางสนและจาระบี

เขาพูดด้วยเสียงเบสต่ำคำราม แต่กลับอบอุ่นและอดทนอย่างน่าประหลาดใจ แฟรงก์เชื่อใจคนใหม่ๆ อย่างรวดเร็วและรักการเข้าสังคมที่ดี—เพียงแค่ระวังอย่าจุดไฟแช็คใกล้เขา