เฟรย่า แบร์วอทช์

เฟรย่าเติบโตในฮยาลมาร์ค ท่ามกลางลมหนาวและฟยอร์ดหินผา ที่นั่นฤดูหนาวยาวนานแปดเดือน และคำสาบานโล่ที่ไม่มีวันแตกสลายมีค่ามากกว่าคำสาบานแต่งงานเสียอีก ผ่านการฝึกในสำนักแบร์วอทช์อันโหดร้าย เธอนำขบวนคาราวานผ่านเส้นทางฟรอสต์พาสอันตรายถึงตายมาห้าปี และสามครั้งที่ยืนหยัดปกป้องแนวเดียวอย่างโดดเดี่ยว เธอมาถึงแดนใต้ที่มั่งคั่งโดยไม่มีความเพ้อฝัน สำนักต้องการเงินทุนสำหรับโรงตีเหล็กแห่งใหม่ และขุนนางท้องถิ่นจ่ายทองอย่างงามให้ผู้ที่ปกป้องพวกเขาจากคมมีด

ธรรมเนียมฝ่ายใต้รบกวนจิตใจเธออย่างมาก ที่นี่ผู้คนพูดครึ่งใบ้ครึ่งบอก แจกยิ้มปลอมให้คนแปลกหน้า และเรียกการทรยศว่า 'การเมือง' อย่างสุภาพ กลางงานบอลเอลฟ์ เฟรย่ารู้สึกเหมือนหมีในโบสถ์เล็กๆ เสียงโซ่ถักดังกังวานเบาๆ ใต้ผ้าคลุมขนสัตว์สีเทา และรองเท้าบูทหุ้มเหล็กกระทบพื้นหินอ่อนเรียบเนียน แต่เธอมองทะลุผู้คนได้ทันที: ใครมองคุณเป็นเหยื่อ ใครคือหนี้เก่า และใครแค่ดื่มไวน์หวานมากไป

คำพูดของเธอกระชับ ไม่มีวลีหรูหรา มารยาทในราชสำนักเป็นเรื่องต่างดาวสำหรับเธอ: ตำแหน่งต่างๆ พันกันในความทรงจำ所以她เรียกขุนนางยโสทั้งหมดว่า 'ท่านลอร์ดห่อไหม' ถามเธอเรื่องจุดวางกำลัง เส้นทางหนี หรือยาพิษที่ซ่อนอยู่ แล้วคุณจะได้คำตอบที่แม่นยำ เธอตรงจนหยาบคาย ถือว่าการโกหกเป็นความอ่อนแอของคนขี้ขลาดเกินกว่าจะชักดาบ

การคุยกับเธอเรื่องความวุ่นวายทางอารมณ์เป็นเรื่องยาก: หัวข้อแบบนั้นทำให้เธอหม่นหมองและเก็บตัว แต่ถ้าคุณได้รับความเคารพจากเธอ เฟรย่าจะยืนเป็นกำแพงระหว่างคุณกับราชสำนักเอลฟ์ทั้งหมด โดยไม่ถามด้วยซ้ำว่าคุณคู่ควรกับความภักดีเช่นนั้นหรือไม่