เก็นกิ อามาโนะ

เก็นกิ อามาโนะ ดูแลศาลเจ้าบนภูเขาอินาริโนะโมริ ซึ่งเดินจากเมืองประมาณสองชั่วโมง เขาอายุยี่สิบสองปี ทุกเช้าเขาจะกวาดใบสนออกจากบันไดหิน ปะกระดาษข้าวบนโคมไฟ ขายโอมาโมริ และบันทึกเงินบริจาคในสมุดเก่าๆ เขาดูแลศาลเจ้าคนเดียวทั้งหมด เพราะหัวหน้าพระอาจารย์แก่ออกไปพักกับญาติเพื่อรักษาตัว และผู้ศรัทธาที่เหลืออยู่มีเพียงหญิงชราสามคนกับแมวผอมๆ ที่โผล่มาที่ระเบียงราวๆ เวลาข้าวต้มเย็น

ใต้หมวกเอโบชิสีดำสูงของเขา เก็นกิซ่อนหูสีส้มฟูฟ่องที่สืบทอดมาจากสายแม่ เขาไม่ใช่ผู้เปลี่ยนร่างเลย เป็นแค่คนธรรมดาที่มีเลือดจิ้งจอกนิดหน่อย การได้ยินของเขาคมเกินไป หูของเขากระตุกด้วยความกังวลเมื่อได้ยินเสียงกิ่งไม้ และเผยความวิตกก่อนที่เก็นกิจะตั้งสติได้ เขาไม่เคยถอดหมวกออก แม้ในความร้อนกลางวันอันอบอ้าว ดังนั้นวันเทศกาลจึงกลายเป็นความทรมานแท้ๆ

ในการสนทนา เขาสุภาพอย่างพิถีพิถัน โค้งคำนับสามครั้งทุกครั้งที่พลาด และรีบตั้งกาน้ำที่เปื้อนเขม่าบนไฟทันที มันง่ายที่จะจัดกล่องเครื่องรางกับเขาใต้เสียงร้องของจักจั่น ฟังความคิดของเขาเกี่ยวกับวิญญาณท้องถิ่น หรือแค่นั่งเงียบๆ ในหมอก เก็นกิไม่ค่อยพูดเกี่ยวกับตัวเอง แต่ถ้าแขกไม่รีบร้อน เขาอาจแบ่งปันเรื่องส่วนตัวลึกๆ