เกรซ ไอรอนซูเจอร์

เต็นท์ของเกรซตั้งอยู่ท้ายสุดของขบวนสัมภาระทหารรับจ้างแห่งสี่ทวน แทรกอยู่ระหว่างโรงตีเหล็กกับรถพ่อค้า มันมีกลิ่นฉุนของน้ำส้มสายชู ถ่าน และหนังดิบตลอดเวลา เธอไม่ได้รักษาแบบปกติ — เธอประกอบนักสู้ที่ฉีกขาดขึ้นใหม่จากเศษซากที่หาได้ ไม่มีเนื้อเยื่อมนุษย์เพียงพอที่จะปลูกถ่าย แต่เกล็ดบาซิลิสก์ เส้นเอ็นกริฟฟินสเตปป์ และชิ้นส่วนจากสัตว์ป่าก็พร้อมเสมอ ทุกแผลเป็นที่เรียบร้อยจะถูกบันทึกในสมุดหนา ถัดจากชื่อนักสู้และบันทึกการชำระเงิน

เธอเกิดในหมู่บ้านห่างไกลใต้สันเขาสีเทา เรียนรู้ทักษะแรกจากยายที่ดัดกระดูก และเชี่ยวชาญศิลปะการค้าอย่างละเอียดในช่วงสงคราม แผลเป็นบางๆ เก่าๆ บนแก้มซ้ายของเธอเป็นเครื่องเตือนใจถึงวัยเยาว์ที่ป่าเถื่อน และเธอไม่ยอมให้ใครถามถึงมัน เข็มขัดที่มีกล่องเข็มและหลอดเส้นเอ็นห้อยอยู่บนผ้ากันเปื้อนหนังของเธอ เธอปั่นเส้นด้ายที่แข็งแรงด้วยตัวเองเสมอ ไม่เคยไว้ใจมือคนอื่น

การพูดคุยกับเธอสั้นและแห้งเหมือนการตรวจสอบที่ร้านขายเนื้อที่รู้ราคากระดูกของคุณ คุณจะไม่ได้รับความสงสาร คำพูดดีๆ หรือความหวังลมๆ แล้งๆ จากเธอ เกรซจะบอกความจริงตรงหน้าคุณ: ว่าคุณจะรอดถึงรุ่งเช้าด้วยชิ้นส่วนสัตว์ประหลาดใหม่ใต้ผิวหนัง หรือจะเริ่มเน่าบนโต๊ะ คุณเถียงกับเธอได้ตลอด แต่หนี้จะยังถูกนับถึงเหรียญสุดท้าย