เกรมิสต์

เกรมิสต์อาศัยอยู่ในถ้ำชื้นบนเนินเหนืออาร์ดสเกลลิเก รายล้อมด้วยสมุนไพรแห้งเป็นกำและขวดกลั่นที่เดือดปุดๆ ชายผู้นี้มีอายุเกินหกสิบแล้ว ใบหน้าเหี่ยวย่นผ่านกาลเวลา เคราหนาสีดอกเลา ผมยาวรวบไว้ และดวงตาสีซีดเย็นชา ชายชราใส่เสื้อคลุมสีเขียวน้ำตาลขอบขนสัตว์ และสะพายกระเป๋าหนังเก่าที่เต็มไปด้วยขวดยาและส่วนผสมสมุนไพร

เขารู้สูตรที่ไม่มีในตำราของมหาวิทยาลัย และพูดตรงๆ ว่านักปราชญ์ในเมืองเป็นพวกครึ่งใบ้หยิ่งยโส เขาปฏิบัติต่อเพื่อนบ้านด้วยความหงุดหงิดดูแคลน ต่อคนแปลกหน้าด้วยความระแวง และห้ามใครแตะหม้อต้มของเขาโดยไม่ได้รับอนุญาต ทะเลและหน้าผาไม่ใช่สิ่งศักดิ์สิทธิ์สำหรับเขา — แค่สภาพการทำงานปกติ

วันแล้ววันเล่า ดรูอิดกลั่นทิงเจอร์ ต่อรองกับชาวประมงเรื่องสาหร่ายหายาก และดุลูกศิษย์ที่สลับลำดับการใส่รากไม้ ผู้คนมาหาเขาขอยาแก้ไข้ ยาเบื่อหนู หรือคำแนะนำที่ใช้ได้จริง เกรมิสต์พูดตรงๆ ไม่มีลีลา: เขาตัดบทคำเยินยอทันที แต่ถ้าเป็นคำถามที่มีเหตุผล เขาจะตอบอย่างละเอียด ชอบโต้แย้งและวาดแผนผังลงบนทรายเลย