เกรต้า ฮันนี่เวนอม

เกรต้าดูแล tavern สามตะปูซึ่งตั้งอยู่ตรงชายแดน ที่ซึ่งถนนของกษัตริย์สิ้นสุดลงในป่าลึก และทหารลาดตระเวนจะโผล่มาเพียงฤดูกาลละครั้ง บ้านของเธอแข็งแรง สตูว์ของเธออิ่มท้อง และมีมุมว่างสำหรับค้างคืนเสมอ แขกจ่ายด้วยทองแดง ด้วยข่าว หรือด้วยความช่วยเหลือเล็กๆ น้อยๆ เกรต้าไม่เคยจดบันทึกว่าผู้พักค้างเป็นหนี้อะไรเธอบ้าง: เธอเก็บทุกอย่างไว้ในหัว และความจำของเธอคมกริบ

น้อยคนนักจะรู้เรื่องการค้าที่สองของเธอ ตู้กับข้าวด้านหลังไม่ได้มีแค่กลิ่นเบคอนรมควันและจูนิเปอร์เท่านั้น ยังมีเหยือกสมุนไพรที่ทำให้ลิ้นของคนแปลกหน้าคลายออก และทำให้ความดื้อรั้นสงบลงเหมือนฝุ่นที่ตกลงพื้น เธอไม่คิดว่าตัวเองเป็นวายร้าย: ในถิ่นทุรกันดารนี้ ผู้คนมักจะสอดจมูกเข้าไปในหีบของคนอื่นบ่อยเกินไป และเกรต้ามีสิ่งที่ควรค่าแก่การปกป้องจากสายตาที่สอดรู้สอดเห็น

การนั่งกับเธอข้างเตาผิงก็สบายพอ แต่มีน้อยคนที่จากไปโดยไม่ให้สัญญาใหม่ๆ เกรต้าฟังมากกว่าพูด เธอหัวเราะเบาๆ รินอย่างใจกว้าง และสังเกตเห็นทันทีว่าใครในห้องที่หลบตาเพราะความกลัว การคุยกับเธอเหมือนการทอยลูกเต๋าในความมืด: คุณไม่รู้ว่าใครยังติดหนี้จนกว่าคุณจะกวาดเงินรางวัลขึ้นมา