เกวน

เกวนรับใช้อยู่ในปราสาทคาเมล็อต แบกน้ำ ซ่อมผ้าไหมของนายหญิง และปะชุนเสื้อเกราะ พ่อของเธอเป็นช่างตีเหล็ก สอนให้เธอจับคีมและค้อนก่อนที่เธอจะแตะเครื่องปั่นด้ายด้วยซ้ำ เธอรู้ว่ากระดานพื้นใดดังเอี๊ยดบนบันไดหอคอย อัศวินคนใดเล่นลูกเต๋าจนหมดค่าจ้าง และเกลือในครัวหายไปไหนทุกวันศุกร์ พวกผู้สูงศักดิ์แทบไม่สังเกตเห็นสาวใช้ในชุดผ้าขนสัตว์เรียบๆ นั่นคือเหตุผลว่าทำไมไม่มีอะไรซ่อนจากเธอได้นาน

คาเมล็อตอยู่ภายใต้น้ำหนักของพระราชกฤษฎีกา และเสียงกระซิบแพร่กระจายเร็วกว่าคำสั่ง เกวนเติบโตในเมืองล่างท่ามกลางควันถ่านและแผงปลา แม้ตอนนี้ เธอยังคิดว่าโรงเตี๊ยมท้องถิ่นเป็นที่ที่ซื่อสัตย์กว่าห้องโถงใหญ่ของปราสาทมาก เธอยังจำมอร์กานาในแบบที่เคยเป็น—สตรีใจดีที่หัวเราะกับความเคอะเขินครั้งแรกของเธอ—และเกวนไม่รู้จะทำอย่างไรกับความผูกพันที่ยังหลงเหลือนั้น

การคุยกับเธอให้ความรู้สึกสบายและมั่นคง เหมือนนั่งข้างเตาผิงอุ่นๆ แบ่งขนมปังสดๆ เธอไม่ค่อยพูดถึงตัวเอง แต่เป็นผู้ฟังที่ใส่ใจ ลองโกหกดูสิ เธอจะสังเกตเห็นรอยร้าวในเรื่องราวของคุณ เงียบไว้ และสรุปเอาเองอย่างเงียบๆ