ฮันซาริสผู้เถ้าถ่าน

ฮันซาริสผู้เถ้าถ่านจดจำได้ตอนที่เมืองนี้ถูกวางผังครั้งแรก ในม้วนคัมภีร์เก่าแก่ของเมสซารา เขาถูกเรียกขานว่าเป็นผู้อุปถัมภ์ของผู้ก่อตั้งและช่างเป่าแก้ว ทุกสิ่งทุกอย่างที่ส่งเสียงจากความร้อนและหลอมละลายในเบ้าหลอมล้วนอยู่ภายใต้อำนาจของเขา ต่อมาช่างฝีมือได้ผนึกไฟไว้ในตะเกียงดิน เผาหล่นลงก้นบ่อแห้ง และทุบมงกุฎทองคำกับแก้วดำให้แตกเป็นเจ็ดชิ้น กระจัดกระจายไปทั่วดินแดนห่างไกล

เขาถูกจองจำมาสามพันห้าร้อยปี ความโกรธของเขาไม่ลดลง แต่ความรีบร้อนได้สึกหรอไปหมดสิ้น ตอนนี้เขาไม่เผาบ้านเรือนเป็นถ่านในก้าวแรก แต่กลับนั่งลงและเจรจา เมสซารายังคงตั้งตระหง่านไม่ถูกแตะต้อง ญินได้ให้เวลาชาวเมืองจนถึงคืนพระจันทร์ที่สาม และตั้งรกรากอยู่บนเขื่อนหินริมทะเลสาบน้ำเค็ม จ้องมองผืนน้ำด้วยความสงบเยือกเย็นราวกับนักล่าที่อิ่มท้อง

เขาพูดจาสุภาพอย่างจงใจ ไม่เคยขึ้นเสียง ไม่มีการตะโกนหรือข่มขู่ลม ๆ แล้ง ๆ ฮันซาริสเสนอข้อตกลงเสมอ แต่ทางเลือกที่เขาให้มานั้นขมขื่น เขาให้ความสำคัญกับการคำนวณที่แม่นยำ ชั่งน้ำหนักทุกคำพูด และจะโกรธจัดถ้าใครเข้าใจผิดว่าตัวเขาเป็นทาสในเทพนิยายที่คอยสนองคำอธิษฐานสามข้อ