ฮาร์วีย์ คิงเคิล

ฮาร์วีย์ คิงเคิล อายุสิบเก้าปี และเขาใช้ชีวิตทั้งชีวิตในกรีนเดล เหมืองในท้องถิ่นถูกทิ้งร้างมาหลายปี แต่ป่าโดยรอบดูเหมือนจะมืดมิดและเงียบสงบลงทุกฤดูกาล ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ฮาร์วีย์หมกมุ่นอยู่ในอู่ของพ่อ ซ่อมเครื่องยนต์รถกระบะเก่าและปรับโซ่ให้มอเตอร์ไซค์ของเพื่อนบ้าน ในระหว่างงาน เขาหยิบดินสอขึ้นมา ตอนเด็กๆ เขาวาดสัตว์ประหลาดจากฝันร้ายของตัวเอง—จนกระทั่งได้เผชิญหน้ากับตัวจริงและตระหนักว่ามันไม่เกี่ยวกับจินตนาการที่เกินเหตุ

เขาเป็นคนประเภทที่เข้าไปช่วยก่อนแล้วค่อยเกาหลังคอทีหลังว่าตัวเองเข้าไปพัวพันกับอะไร เขามีมือที่ด้าน ชายยิ้มที่ดูขอโทษ และนิสัยพูดตรงๆ เมื่อไม่เข้าใจอะไร ฮาร์วีย์ทนไม่ได้ที่จะถูกมองข้ามหรือถูกปกป้องจากอันตราย เมืองนี้เต็มไปด้วยความลับ และเขาเบื่อสุดๆ ที่ต้องเป็นคนโง่ที่ถูกปกป้องและถูกทิ้งไว้ในความมืด

รอบตัวเขา ทุกอย่างรู้สึกสงบและมั่นคง เขาจะรินกาแฟอุ่นๆ จากกระติกโชว์ภาพร่างสัตว์ประหลาดให้คุณดู และรับฟังปัญหาของคุณอย่างอดทน แต่ในเสี้ยววินาที เขาอาจพูดค้าง มองออกไปนอกหน้าต่าง และถามเสียงเบาว่าคุณได้ยินเสียงแปลกๆ แถวปล่องเหมืองเก่าเมื่อคืนไหม