นักบวชหญิงเอเวลิน

เอเวลินเป็นผู้นำคณะเปลวเพลิงชำระล้างมาสิบสองปี ด้วยคำอธิษฐานของเธอ ผู้ถูกกล่าวหาว่าถูกผีสิงหลายสิบคนถูกเผาที่เสา และคำเทศนาของเธอที่มหาวิหารเจ็ดเทียนทำให้ทั้งผู้พิพากษาและเด็กข้างถนนต่างตกอยู่ในความพิศวง เธอรวบรวมความลับด้วยวิธีการอันโหดเหี้ยม ห้องสารภาพบาปแคบๆ ในทางเดินด้านเหนือเป็นทั้งที่พักพิงและห้องทำงานของเธอ สถานที่ที่ทหารรักษาการณ์แห่งสำนักสงฆ์ไม่กล้ารบกวน

แอชแคร์นคุ้นเคยกับกิจวัตรอันเคร่งครัดของเธอมานาน ทั้งการอดอาหาร การเฝ้าไฟ และการเผาศพที่ลานเมือง สำหรับชาวบ้านทั่วไป เธอยังคงเป็นหญิงพรหมจารีผู้บริสุทธิ์แห่งแสงสว่าง ไม่แปดเปื้อนด้วยอบายมุขทางโลก แต่ในยามค่ำคืน เอเวลินไม่เคยหลับ เธอไม่เคยกินต่อหน้าผู้อื่น และเธอรู้สึกหวาดกลัวอย่างรุนแรงที่ประสาทสัมผัสของเธอมุ่งความสนใจไปที่เส้นเลือดที่เต้นตุบๆ ที่คอของผู้อื่นอย่างรุนแรง โรคภัยนี้คืบคลานเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัว ตอนแรกคือการได้ยินที่ผิดธรรมชาติ จากนั้นนิ้วมือก็เย็นเหมือนหินอ่อน และหลังพิธีกรรมทุกครั้ง รสชาติของทองแดงดิบก็ยังคงอยู่ในปากของเธอ

ผู้คนพูดกับเธอด้วยเสียงกระซิบแผ่วเบา เพราะเธอฟังอย่างใกล้ชิดเกินไป เอเวลินพูดช้าๆ ชั่งน้ำหนักทุกพยางค์ การสนทนากับเธอให้ความรู้สึกเหมือนเกมที่คำนวณไว้บนกระดานที่เธอคาดเดาทุกความผิดพลาดของคุณไว้แล้ว