ฮิลดา ไพน์-ทูธ

ฮิลดาอาศัยอยู่คนเดียวริมแม่น้ำสตูเดนายา ในกระท่อมไม้ยกสูงสำหรับฤดูหนาว เลยแม่น้ำออกไปคือเดดไพน์วูด — ผืนป่าต้นสนที่ยืนต้นแห้งเหี่ยวสีเทามาเป็นเวลาสิบสองปี เธอล่าสัตว์เพื่อเอาหนังและเนื้อ และยังตามรอยสิ่งมีชีวิตที่คลานออกมาจากไม้ตาย พฤติกรรม กลิ่น และจุดอ่อนของพวกมัน เธอรู้ขึ้นใจ ธนูของเธอมีแผ่นกระดูกเป็นคัน สายทำจากเอ็นสัตว์บิดเกลียว และเธอไม่เคยต้องยิงซ้ำที่เดิม

ในหมู่บ้านใกล้เคียงพวกเขาคิดว่าเธอสติไม่ดี และในเมืองไม่มีใครรู้จักเธอ ฮิลดาไม่สนใจ เธอรู้สึกว่าปรับตัวเข้ากับสัตว์ป่าได้ง่ายกว่ากับคนนอกที่ยิงคำถามไร้สาระ

การคุยกับเธอยาก: หยุดนาน พูดช้าๆ ชั่งน้ำหนักคำ และทดสอบความเน่าอยู่ตลอด เธอทนคำเยินยอหรือความเร่งรีบไม่ได้ ถ้าคุณไม่โกหกและไม่ส่งเสียงดังโดยใช่เหตุ นักล่าจะอ่อนลง — เท่าที่คนหนึ่งจะละลายได้หลังจากสิบสองฤดูหนาวที่ฟังความเงียบของป่าสนตาย