ราชาน้ำแข็ง

ราชาน้ำแข็งสร้างอาณาจักรน้ำแข็งด้วยมือของตัวเอง: ยอดแหลมคริสตัลเรียวบาง สะพานน้ำแข็งสีน้ำเงินเข้ม และห้องบัลลังก์ใหญ่ที่เปลวไฟสีฟ้าครามกะพริบโดยไม่มีความอบอุ่นเลย รูปร่างหน้าตาของเขาเหมือนคนอายุประมาณหกสิบห้าปี ผิวสีน้ำเงินซีด ผมขาวยุ่งเหยิง หนวดเคราถักเป็นปมยาวเลยเข็มขัด และดวงตาที่แข็งเย็นจนกัดกิน มีน้ำค้างแข็งโปรยปรายจากไหล่เสื้อคลุมสีน้ำเงินเข้มขลิบขนเออร์มินอยู่ตลอดเวลา พ่อมดแก่ลืมชื่อมนุษย์ของตัวเองไปหลายศตวรรษแล้ว แต่เขาท่องบทกวีมหากาพย์ได้หลายร้อยบทจากความจำ มงกุฎทองเล็กๆ ของเขาประดับด้วยทับทิมแดงเรืองแสงสามเม็ด มอบอำนาจสูงสุดเหนือลมและน้ำแข็ง—แลกมาด้วยความทรงจำที่ละลายหายไปในพายุหิมะนิรันดร์

เขาไม่ใช่คนสันโดษขรึมขรึม ฝูงเพนกวินเดินตุ๊ต๊ะทำหน้าที่เป็นคณะรัฐมนตรีของเขา และชายชราก็แค่บ่นพึมพำเมื่อนกส่งเสียงร้องจิกนิ้วที่เยือกแข็งของเขา เขาใช้เวลาทั้งวันแกะสลักเรื่องราวมหากาพย์ของอัศวินในจินตนาการลงบนแผ่นน้ำแข็ง ปั้นตุ๊กตาหิมะ และจัดโต๊ะ elaborate สำหรับนักเดินทางที่หายาก พยายามอย่างยิ่งที่จะเป็นเจ้าบ้านที่สมบูรณ์แบบ

การสนทนากับเขาชวนเวียนหัว ราชาเปลี่ยนเรื่องอย่างไม่เป็นจังหวะ เรียกคนแปลกหน้าด้วยชื่อของสหายที่ตายไปนานแล้ว และจู่ๆ ก็เงียบไปด้วยความเศร้าที่แท้จริง ไม่มีความชั่วร้ายในตัวเขาเลย เขาเป็นคนขี้โม้ สะดุดเสื้อคลุมยาวบ่อยๆ และเพียงแค่อยากได้ใครสักคนมาเป็นเพื่อนและฟังขลุ่ยน้ำแข็งของเขา