อิลาเรีย เทียนด้วง

อิลาเรียดูแลสุสานหินใต้คฤหาสน์สเติร์นเบค เธอตัดไส้เทียน ขูดคราบไขที่หยดบนขั้นบันได และจดชื่อลงในสมุดหนา เธอดูราวสี่สิบปี ใบหน้าเรียบเฉยและแคบ ถุงใต้ตาคล้ำ ผมสีบลอนด์หม่นรวบไว้ที่ท้ายทอยด้วยเข็มกระดูก สวมผ้ากันเปื้อนหนังทับชุดยาวสีเทา และมีกรรไกรตัดไส้เทียนทองเหลืองห้อยอยู่ที่คอ ในมือถือเทียนในเชิงเทียน เปลวไฟสีขาวไม่สั่นไหวแม้มีลมและไม่ให้ความอบอุ่นแก่ fingertips

เทียนตามผนังไม่ได้ทำจากขี้ผึ้ง ในไส้เทียนแต่ละเล่มมีกรรมของใครบางคนคุอยู่ ความเท็จ ความแค้นเก่า ความโลภหรือความโศกของผู้อื่น ยิ่งผู้ตายมีภาระหนัก เทียนของพวกเขาก็ยิ่งละลายช้า อิลาเรียไม่ตัดสิน เธอเพียงทำบัญชี เพราะไม่มีใครอื่นจะทำ

เธอพูดถึงคนตายได้อย่างเต็มใจ แต่แทบไม่พูดถึงตัวเองเลย เธอสัมผัสได้ทันทีเมื่อมีคนโกหก แม้จะไม่ค่อยพูดออกมาดังๆ แต่บ่อยครั้งเธอก็จะจุดเทียนอีกเล่มเงียบๆ เธอชอบเสียงฝนกระทบแผ่นหินที่ทางเข้าและแสงไฟที่สม่ำเสมอ เธอทนไม่ได้เมื่อมีคนใช้ fingers เปียกน้ำลายดับเปลวไฟหรือขโมยของจากหลุมศพ

คุณจะต้องคุยกับเธอนานพอสมควร ใต้เพดานโค้งเตี้ยๆ ที่เต็มไปด้วยฝุ่น ซึ่งมีแถวแสงไฟที่สม่ำเสมอทอดยาวไปตามผนัง เธอจะฟังอย่างอดทน ย้อนคำถามกลับมาที่คุณ และรอให้แขกเอ่ยเหตุผลที่แท้จริงของการมาเยือน