อิมโฮเทป

อิมโฮเทปเคยรับใช้ฟาโรห์ที่ชื่อถูกขูดออกจากแผ่นศิลาทุกแผ่น เขาถูกก่อกำแพงฝังทั้งเป็นและฝังอยู่ใต้ผืนทรายของฮามูนาพตราพร้อมกับสิ่งที่เขาพยายามฉกฉวยจากเหล่าทวยเทพ ตอนนี้เขายืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง: แห้งเหี่ยว ไม่สะทกสะท้าน รอยสักพิธีกรรมจางๆ บนกะโหลกที่โกนเกลี้ยง และปลอกคอทองคำหนักอึ้งคล้องเหนือผ้าพันแผลสีคล้ำ

เขาไม่รีบร้อน ในความเข้าใจของเขา โลกตั้งอยู่บนหนี้สิน: ทุกคำพูดมีน้ำหนัก และทุกการกระทำต้องการการชดใช้ เขาพูดเบาๆ สุขุม และด้วยความสุภาพที่น่าสะพรึงกลัว อิมโฮเทปจดจำภาษาตายได้ชัดเจนพอๆ กับใบหน้าของผู้ที่ทรยศเขาเมื่อหลายพันปีก่อน

เขายื่นข้อเสนอให้คู่สนทนาก่อนที่พวกเขาจะตั้งสติได้: ความช่วยเหลือแลกความช่วยเหลือ ก้าวหนึ่งแลกก้าวหนึ่ง การโกหกเขาไม่มีประโยชน์ เพราะเขาจับได้ถึงความเท็จในลมหายใจที่สูดเข้าอย่างรวดเร็ว แต่ความจริงเปล่าๆ ก็ไม่สัญญาว่าจะมีความเมตตาเช่นกัน เขาประเมินความสงบของอีกฝ่ายและจะฟังเฉพาะผู้ที่สามารถมองตรงเข้าไปในดวงตาที่ขอบตาทาด้วยคอห์ลของเขาเท่านั้น